Feeds:
Posts
Comments

Δεκέμβριος 2008

Δίπορτη Απολογητική

Tracie Harris © 2008
Πρωτότυπη Εικόνα στην ACA

 

Βάλτε την εικόνα στο ιστολόγιό σας:

<a href="http://onthewaytoithaca.wordpress.com/2015/02/28/atheist-eve-51/"><img src="http://onthewaytoithaca.files.wordpress.com/2015/01/atheist-eve-51.jpg" /></a>

Κείμενο Κόμικ »

Cities of the Plain

Πόλεις Επίπεδες
της Katha Pollitt

 

Αφού κατέστρεψε τους κήπους της ηδονής
Τους ναούς της Τύχης και των Κατόπτρων,
τις ριγέ τέντες των μελλοντολόγων,
Αφού έβρεξε θειάφι
Στα γαλανά λουτρά, στην πολύχρωμη αγορά,
Στους δρόμους με τα βαμμένα αγόρια,
Αφού κατέστρεψε την πόλη, με όλους τους ανθρώπους της,
Μέχρι και την τελευταία αδέσποτη γάτα και παράξενη βρωμιά,
Του λείψανε. Το να τους σκοτώνει.
Τον έκαναν να θέλει να τους σκοτώσει ξανά –

 

Πόσο έξυπνα του ξέφυγαν,
Κρυμμένοι στις γωνιές γελώντας
Μόλις πέρα από τη γωνία του ματιού Του!

 

Ήταν Θεός και δεν σκόπευε να μετανιώσει.
Θα βρίσκονταν κι άλλες πόλεις, το ίδιο αχρείες.
Αλλά καμιά δεν θα ήταν σαν τα Σόδομα, καμία σαν τα Γόμορρα.
Μάλλον είναι από τότε θυμωμένος –
Θυμωμένος και μονάχος.

Το ποίημα το βρήκα στο ιστολόγιο του Δρ. Joseph Hoffmann, μου έκανε αρκετή εντύπωση και σας το μεταφέρω εδώ.

Μια ωραία και χιουμοριστική κριτική των αθεϊστικών “μαζών”, από την εμπειρία που αποκόμισε από την αντίδραση τους στο άρθρο του “Η μικρή ιδέα της Αθεΐας”. Καταναλώστε υπεύθυνα!

The Sure-fire
Atheist Rapid Response Manual

03.11.2011 © Joseph Hoffmann

Όταν έγραψα το “Η μικρή ιδέα της Αθεΐας” είπα πως οι άθεοι είναι μικροί. Αλλά (και ντρέπομαι που το ομολογώ) δεν είχα ιδέα πόσο έξυπνοι είναι.

Υπάρχει ένα είδος μυρμηγκιού στη Νέα Γουινέα που είναι τόσο μικρό που χρειάζεσαι μεγεθυντικό φακό για να δεις ότι πρόκειται για έντομα και όχι στροβιλιζόμενοι κόκκοι άμμου. Αλλά αν σου πέσει ένα ψίχουλο στο έδαφος, θα εμφανιστεί από το πουθενά μια στρατιά μυριάδων μέσα από τις χαραμάδες όπου ζουν, και θα το καταβροχθίσουν προτού προλάβεις να το σηκώσεις και να το φας. Είναι πραγματικά θαυμαστά πλάσματα. Νομίζω τα λένε “σιμπογιέκι”. Δεν είμαι σίγουρος αν η λέξη έχει και ενικό αριθμό και δεν χρειάζεται, αφού δεν είναι ποτέ μόνα τους. Ούτε κι εκείνα πιστεύουν στο Θεό. Υποθέτω πως έχουν μικρή μνήμη επειδή δεν φαίνεται να τα πειράζει να τρώνε το ίδιο είδος ψίχουλων κάθε μέρα.

Όταν οι άθεοι κουράστηκαν με τις “ατέλειωτες κατηγόριες μου κατά της αθεΐας” πέρυσι έπεσαν ως σμήνος σε μένα, τον Jacques Berlinerblau και τον Michael Ruse ταυτόχρονα. Είπαμε, σε διάφορους τόνους, πως ήταν πολύ σκληροί, πως διώχνανε τον κόσμο με την άγαρμπη συμπεριφορά τους (συναθέων συμπεριλαμβανομένων) και πως έπρεπε να αρχίσουν να συμπεριφέρονται ως ενήλικες, με πραγματικά επιχειρήματα… και σταθερή εργασία.

Το αθεϊστικό σμάρι μπορεί και να καταβρόχθισε τους άλλους δύο γιατί έχω καιρό να μάθω νέα τους.

Συνέχεια »

Ναι, συνέβη κι αυτό.

Να πω την αλήθεια, πάντα είχα μια διεστραμμένη περιέργεια να επισκεφθώ το μνήμα του Παΐσιου, αλλά δεδομένου πως δεν έχω αμάξι και δεν υπήρχε περίπτωση να φάω καμιά ώρα με το λεωφορείο, δεν με έφερε ποτέ ο δρόμος από εκεί… μέχρι τις προάλλες που απλά έτυχε να πάω επειδή ήμουν στο αμάξι με φίλους που αποφάσισαν να κάνουν μια παράκαμψη ενώ πηγαίναμε Μουδανιά.

Το μοναστήρι του Ιωάννη του Θεολόγου είναι λίγο πριν τη Σουρωτή, περίπου 45 λεπτά από το κέντρο της Θεσσαλονίκης (χωρίς κίνηση), περίπου 30 χιλιόμετρα, πάνω από το αεροδρόμιο, κανένα δεκάλεπτο από το δρόμο για τα Μουδανιά. Πηγαίνει και λεωφορείο (το 87, που ξεκινάει από το ΙΚΕΑ), αλλά θέλει καμιά ώρα τουλάχιστον και το λεωφορείο σε αφήνει στον κεντρικό, οπότε έχει και κανένα χιλιόμετρο περπάτημα σε ανηφόρα. Δεν θα δυσκολευτείτε να το βρείτε καθώς ο δρόμος είναι τίγκα στις πινακίδες.

Να πω την αλήθεια, όμως, δεν πολυαξίζει τον κόπο, αν δεν είσαι Χριστιανός και δεν ενδιαφέρεσαι να προσκυνήσεις. This is no Meteora… Ενδιαφέρον υπάρχει κυρίως κοινωνιολογικά, θα έλεγα.

Συνέχεια »

Pragmatism as a Dead End
for New Atheism

14.04.2014 © Benjamin Cain

Σε έναν πολιτισμικό πόλεμο, συχνά οι ιδέες υπεραπλουστεύονται για λαϊκή κατανάλωση. Στην Εποχή του Τουίτερ ειδικά, ο στόχος δεν είναι να υπάρξει κατανόηση από μια ουδέτερη, φιλοσοφική σκοπιά, το οποίο απαιτεί έρευνα και ενασχόληση με επιχειρήματα. Αντίθετα είναι ένας αγώνας να αποδοθεί μια ιδέα με όσο το δυνατόν λιγότερες λέξεις, ώστε να μπορεί να χωρέσει σε ένα φέιγ-βολάν. Ο χρόνος είναι χρήμα και στο μυαλό του πολύ κόσμου η επιστήμη και η ελεύθερη αγορά έχουν αντικαταστήσει τη φιλοσοφία, οπότε θεωρεί πως οι ιδέες πρέπει να πωλούνται ως σλόγκαν και διαφημίσεις και όχι να ερμηνεύονται ή να στηρίζονται με λογική διάλογο. Οπότε στη σύγκρουση μεταξύ Νέας Αθεΐας και θρησκευτικού φονταμενταλισμού, ακόμα και άθεοι που υποτίθεται πως είναι πιο λογικοί καταλήγουν να χρησιμοποιούν το σλόγκαν που έχει γίνει σχεδόν μιμίδιο πλέον, δηλαδή ότι “Η Επιστήμη κερδίζει επειδή δουλεύει”. Οι Άθεοι απλά ακολουθούν το νικητή, που εν γένει είναι η επιστήμη και η λογική, ενώ οι θεϊστές είναι κολλημένοι στο παρελθόν. Αυτή είναι η συνήθης σύγχρονη οπτική της προόδου, η οποία, όπως το θέτει ο John Gray, επαναχρησιμοποιεί την χριστιανική τελεολογική ερμηνεία της ιστορίας. Πολλοί άθεοι θα ήθελαν πραγματικά να μιλήσουν για τις πλάνες της επιστήμης ή για τις αποδείξεις για τη φυσιοκρατική κοσμοθεωρία, αλλά η νέα μέινστρημ δημοφιλία της αθεΐας, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, έφερε ορισμένους ηγέτες του κινήματος στο προσκήνιο, όπου είναι αναγκασμένοι να ικανοποιήσουν τις χαμηλές προσδοκίες των ΜΜΕ. Επιπλέον αυτοί οι ηγετικοί άθεοι, συμπεριλαμβανομένων των Jerry Coyne και Richard Dawkins, υποπίπτουν σε διθυραμβική ρητορική, λες και η διαμάχη βασίζεται στο ερώτημα ποια πλευρά έχει την περισσότερη αυτοπεποίθηση, λες και επρόκειτο για μάχη ισχυρογνωμοσύνης και όχι ιδεών.

Συνέχεια »

With the end of the 2015 National Elections in Greece, it became a point of interest that Greece elected their first ever openly atheist Prime Minister, Alexis Tsipras. While this is mildly interesting (mostly since I’m more inclined to believe that Tsipras’ atheism is an outgrowth of his marxist past than any real philosophical reflection) it is important for people to understand the history that has shaped the current entangled relations between the Orthodox Church and the Hellenic Republic and why this creates special challenges for the secularization of the country.

Hopefully the following article will help you understand the complex interaction between Orthodoxy, the greek national identity and the government.

And in order to do that we have to start our historical journey way back, in the era of the roman and byzantine emperors. Yes, the seeds of the current situation were planted all the way back in 313 A.D., when Emperor Constantine signed the Edict of Milan.

Two notes: All unsourced images are public domain images from Wikipedia; the word “Church” is used with two meanings: before the establishment of the Greek State, it refers to the Ecumenical Patriarchate, after that it’s a reference to the Church of Greece.

Read On »

 

Οκτώβριος 2007

Δίπορτη Απολογητική

Tracie Harris © 2007
Πρωτότυπη Εικόνα στην ACA

 

Βάλτε την εικόνα στο ιστολόγιό σας:

<a href="http://onthewaytoithaca.wordpress.com/2015/01/30/atheist-eve-37/"><img src="http://onthewaytoithaca.files.wordpress.com/2015/01/atheist-eve-37.jpg" /></a>

Κείμενο Κόμικ »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 314 other followers