Feeds:
Posts
Comments

Θα πρέπει να κάνω μια μικρή εξομολόγηση πριν συνεχίσω με το κυρίως άρθρο: είμαι απίστευτη κουτσομπόλα. Δεν το εννοώ πως μου αρέσει να θάβω ξένο κόσμο, αλλά μου αρέσει να παρακολουθώ τα κοινωνικά τεκταινόμενα, ιδίως στις ομάδες που με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα. Στην παγκόσμια κοινότητα του διαδικτύου αυτό καθίσταται ιδιαίτερα εύκολο καθώς το κουτσομπολιό γίνεται γραπτά και ως γνωστόν scripta manent.

Το θέμα μας λοιπόν θα είναι τα κατά καιρούς σκάνδαλα που συγκλόνισαν την διαδικτυακή αθεϊστική κοινότητα και συχνά τη διαίρεσαν βάσει ιδεολογικών γραμμών. Σε γενικές γραμμές αυτό σημαίνει πως μονοπώλησαν το ενδιαφέρον της για μερικές εβδομάδες και μετά εξαφανίστηκαν (με εξαίρεση κανα-δυό περιπτώσεις) μιας και το ενδιαφέρον του κοινού σπάνια μένει σταθερό στο ίντερνετ για πολύ περισσότερο.

Θα πρέπει να σημειώσω πως η πρώτη δεκαετία της “αθεϊστικής αναγέννησης” (αδόκιμος όρος, το ξέρω) δηλαδή μέχρι το 2010 περίπου ήταν άνευ ιδιαιτέρων περιστατικών, δεδομένου πως ήταν η περίοδος που η κοινότητα οργανωνόταν και έβρισκε τον τόνο και τη φωνή της. Από εκεί και μετά άρχισαν και οι πολιτικές και ιδεολογικές διαμάχες, οπότε και τα διάφορα “-gates” άρχισαν να φυτρώνουν ως μανιτάρια.

Παρακάτω θα βρείτε σύντομες περιγραφές και συνδέσμους για τα εξής περιστατικά. Αν νομίζετε πως έχω ξεχάσει κάποιο, ενημερώστε με.

  • 24.07.2008 – Crackergate
  • 22.07.2011 – Elevatorgate
  • 31.10.2011 – Bananagate
  • 08.02.2012 – TAA Rape Threat
  • 05.07.2012 – F00tgate
  • 20.08.2012 – Atheism+
  • 10.11.2012 – Gelatogate
  • 06.08.2013 – Radford vs. Stollznow
  • 08.08.2013 – Shermergate
  • 02.10.2014 – Michael Nugent vs PZ Myers

Σκανδαλιστείτε Υπεύθυνα »

Στο ιστολόγιο “Background Probability” o Damion είχε μια ενδιαφέρουσα ιδέα που κατέθεσε σε άρθρο του. Δεδομένης της αρνητικής διάθεσης των Αμερικανών να ψηφίσουν άθεους πολιτικούς (και δη άθεο Πρόεδρο), όπως φαίνεται και στο παρακάτω τιτίβισμα της οργάνωσης “Secular Oregon” θέλησε να δει αν και κατά πόσο η θρησκευτικότητα συσχετίζεται αρνητικά με τη διαφθορά. Τα αποτελέσματα μπορείτε να τα δείτε στο άρθρο του, αλλά εν συντομία, βρήκε ένα μέτριο συσχετισμό μεταξύ θρησκευτικότητας και διαφθροράς (το αντίθετο από ό,τι θα ήθελε κάποιος θρησκευόμενος).

Η ιδέα του μου άρεσε και είπα να την επεκτείνω (οπότε θα υποστείτε άλλο ένα άρθρο που έχει σχέση με στατιστική). Ο Damion χρησιμοποποίησε δεδομένα μόνο για τις χώρες του OECD και μόνο για τις μεταβλητές “θρησκευτικότητα” και “διαφθορά”. Εγώ μεγάλωσα το δείγμα στο μέγιστο δυνατό και πρόσθεσα άλλες δύο μεταβλητές: το επίπεδο Παιδείας και τον Δείκτη Ευτυχίας. Συνολικά τα δεδομένα που χρησιμοποίησα είχαν από κοινού 78 κράτη, τα οποία εμφανίζονται στον παρακάτω πίνακα, μαζί με τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για τη στατιστική ανάλυση (οι πηγές των στοιχείων εμφανίζονται στο υπόμνημα, στο πλάι).

Συνέχεια »

Έχει κανείς άλλος την εντύπωση πως τον τελευταίο καιρό είναι όλο πιο δύσκολο να βρει ποιοτικά άρθρα αθεϊστικού ενδιαφέροντος; Πού έχει πάει αυτή η ενεργή μπλογκόσφαιρα, που παλιά παρείχε στους αναγνώστες τουλάχιστον ένα άρθρο την ημέρα στα RSS feeds; Είπα να καταπιαστώ με το ερώτημα, αν και ψυλλιαζόμουνα την απάντηση από πριν, για να είμαι ειλικρινής.

Η βασική πηγή για την αναζήτησή μου ήταν το αθεϊστικό blogroll του Mojoey. Μου πήρε περίπου τρεις ώρες για να ελέγξω στα γρήγορα την κατάσταση των περιεχομένων ιστολογίων και ιστοσελίδων (που με προβληματίζει για ποιο λόγο δεν το έκανε ήδη ο Mojoey, αλλά τεσπά) και τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά:

Από το σύνολο των 1429 σελίδων στο Atheist Blogroll, παγκοσμίως μόλις οι 329 είναι ακόμη ενεργές (στην προκείμενη περίπτωση ως ενεργές θεωρώ σελίδες που έχουν δραστηριότητα εντός του 2015). Μιλάμε για μονάχα το 23% της πληθώρας αθεϊστικών ιστοσελίδων που υπήρχαν γύρω στο 2010. Οι υπόλοιπες είτε έχουν να ενημερωθούν από πέρυσι και είναι πρακτικά εγκαταλελειμμένες (47%) ή έχουν απενεργοποιηθεί εντελώς και οι διευθύνσεις τους είναι ανύπαρκτες (30%). Πρακτικά δηλαδή έχουν χαθεί περίπου τα 3/4 των ιστοσελίδων.

Στην Ελλάδα τα νούμερα είναι αρκετά καλύτερα. Με βάση το Ελληνικό Αθεϊστικό Blogroll που αυτή τη στιγμή έχει 64 εγγραφές, ενεργές είναι οι 26 σελίδες (41%), ανενεργές οι 29 (47%) και ανύπαρκτες είναι οι 9 (14%). Έχουμε χάσει δηλαδή περίπου τις 6 από τις 10 σελίδες.

Γιατί; Γιατί μέσα σε πέντε χρόνια χάθηκαν οι 3 στις 4 ανεξάρτητες αθεϊστικές φωνές στο διαδίκτυο; Δεν μπορώ να ξέρω στα σίγουρα, αλλά είμαι βέβαιος πως δύο παράγοντες έπαιξαν μεγάλο ρόλο:

Ο ένας είναι σίγουρα η άνοδος των Social Media, καθώς τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό η συζήτηση έχει μεταφερθεί κυρίως στο Facebook, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα της συζήτησης, μιας και το Facebook ούτε κατάλληλη πλατφόρμα είναι για σοβαρή συζήτηση και ο εφήμερος χαρακτήρας του δεν βοηθά καθόλου. Για το Twitter δεν το συζητώ καν.

Ο δεύτερος είναι σίγουρα η πνευματική κόπωση και η έλλειψη ιδεών. Δεδομένου πως οι περισσότεροι ιστολόγοι απλά ανακύκλωναν στην αρχή τα ίδια και τα ίδια επιχειρήματα και τις ίδιες ιδέες, ήταν δεδομένο πως αργά ή γρήγορα η κατάσταση θα τελμάτωνε.

Υπάρχουν κι άλλοι πιθανοί ένοχοι: Απογοήτευση για το μικρό ακροατήριο, το γρήγορο “κάψιμο” μετά τον μεγάλο αρχικό ενθουσιασμό (η συντήρηση ενός ενεργού ιστολογίου δεν είναι καθόλου εύκολη δουλειά) και σίγουρα και η παγκόσμια οικονομική κρίση που μετέθεσε το ενδιαφέρον σε φαινομενικά πιο σημαντικά προβλήματα.

Το ίδιο παρατηρείται και στο YouTube, καθώς κι εκεί η συζήτηση έχει λίγο-πολύ σταματήσει (και μάλιστα η παραγωγή βίντεο είναι πολύ πιο δύσκολη υπόθεση).

Οπότε, είμαστε τώρα εδώ που είμαστε. Τι επιφυλάσσει το μέλλον δεν μπορώ να ξέρω, αλλά υποψιάζομαι πως ο αριθμός θα μειωθεί κι άλλο. Αν μη τι άλλο οι αριθμοί αποδεικνύουν πως η Αθεΐα ως ενεργό διαδικτυακό κίνημα όντως υπήρξε μόδα για αρκετούς για ένα διάστημα.

Παρακάτω μπορείτε να βρείτε και τις αναλυτικές λίστες με τα αποτελέσματα. Μιας και τα είχα σε ένα εξελόφυλλο, θεώρησα πως θα ήταν κρίμα να πάνε χαμένα.

Συνέχεια »

Κατ’αρχάς, συγγνώμη για το μεγάλο κενό στις δημοσιεύσεις, αλλά η κρίση με έπιασε off-base και είπα να περιμένω να δω τι θα γίνει στο χωριό μου (τουλάχιστον εκεί θα είχαμε και κανένα αγγούρι να φάμε :P).

Στο κυρίως θέμα τώρα: Η μουσική που πλασάρετε ως επιθετικά κοσμική συνήθως είναι ή χιουμοριστική ή χάλια ή και τα δύο. Γενικώς αυτό το sub-genre με έχει αφήσει απογοητευμένο και αυτό είναι κρίμα καθώς η μουσική είναι κατεξοχήν μέσο διάδοσης ιδεών (αν και βασίζεται στο συναίσθημα, που ανά περίπτωση μπορεί να είναι και φάουλ). Το τραγούδι αυτό πάντως είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα επιτυχημένης κοσμικής μουσικής. Και όχι μόνο, αλλά μεταδίδει επιτυχημένα το δέος για την εξελικτική διαδικασία, χωρίς ο στίχος να ακούγεται γελοίος ή ιδιαίτερα “στρατευμένος”.

Στο άλμπουμ αυτό κάνει το ντεμπούτο της και η νέα τραγουδίστρια των Nightwish, Floor Jansen. Πολύ καλύτερη από την προηγούμενη, κατά τη γνώμη μου, και (αν και όχι ισάξια της Tarja Turunen) ικανότατη φωνητικά να στηρίξει και τα παλιά τραγούδια του συγκροτήματος. Οι Nightwish επίσης ενδεχομένως να έχασαν μερικούς δημιουργιστές fan, αλλά ποιος χέστηκε, θα μου πείτε.

Το βιντεοκλίπ του τραγουδιού ξεκινά με μια σύντομη πρόταση από το βιβλίο του Κάρολου Δαρβίνου, “Η Καταγωγή των Ειδών”, που τη διαβάζει ο Richard Dawkins. Στο τραγούδι υπάρχουν και διάσπαρτες αναφορές στην μιτοχονδριακή Εύα (όχι τη μυθολογική φιγούρα), το aye-aye (είδος λεμούριου της Μαδαγασκάρης), το tiktaalik (μεταβατικό είδος μεταξύ ψαριών και αμφιβίων που έζησε πριν 375.000.000 χρόνια), την Πανθάλασσα και την “χλωμή, γαλάζια κουκκίδα, που κατέστησε πασίγνωστη ο Carl Sagan.

Καλή ακρόαση!

Συνέχεια »

Εδώ και πολύ καιρό ήθελα να καταπιαστώ με άρθρα που γράφει στο ιστολόγιό του ο Matthew Ferguson, διδάκτωρ Κλασσικών Σπουδών από το Πανεπιστήμιο Irvine της Καλιφόρνιας, αλλά πάντοτε έβρισκα άλλα πράγματα μπροστά μου. Τώρα βρήκα ευκαιρία να επικοινωνήσω μαζί του, να πάρω την άδειά του, οπότε θα μπορέσω να αρχίσω να σας παρουσιάζω μερικά από τα πιο αξιόλογα άρθρα του, ξεκινώντας με αυτό. Περισσότερα προσεχώς (τα άρθρα του θα τα σημειώνω στην αρχή με [MF].

When Do Contemporary or Early Sources
Matter in Ancient History?

05.01.2015 © Matthew Ferguson

Ένα από τα πιο παρεξηγημένα μεθοδολογικά ζητήματα στις συζητήσεις περί της ιστορικότητας του Ιησού είναι η σχετικότητα των σύγχρονων ή πρώιμων πηγών κατά την ανάπλαση μιας αξιόπιστης βιογραφίας της ζωής του Ιησού. Πολύ συχνά γίνονται συγκρίσεις με άλλες ιστορικές φιγούρες, όπως ο Μέγας Αλέξανδρος, ο οποίος (υποτίθεται) πως δεν έχει σύγχρονες πηγές για το βίο του, παρά τις αξιόπιστες ιστορικές πληροφορίες που έχουμε για αυτούς. Οι απολογητές λοιπόν ισχυρίζονται πως η έλλειψη σύγχρονων πηγών για τον Ιησού και το γεγονός πως όλες οι αρχαίες πηγές που αναφέρουν τον Ιησού απέχουν από το θάνατό του δεκαετίες ή αιώνες, δεν καθιστούν τον ιστορικό Ιησού πιο απόκρυφο ή λιγότερο γνώσιμο από άλλες ιστορικές προσωπικότητες της αρχαιότητας.

Όπως αποκάλυψα στην συνέντευξη του απολογητή Lee Strobel με τον Craig Blomberg στο βιβλίο The Case for Christ, το σφάλμα αυτό γίνεται όταν οι απολογητές μπερδεύουν τις παλαιότερες υπάρχουσες πηγές (εκείνες που επιβίωσαν της μεσαιωνικής αντιγραφής χειρογράφων) με τις παλαιότερες πηγές που γράφτηκαν (και ήταν διαθέσιμες σε μεταγενέστερους ιστορικούς) στην αρχαιότητα. Ο Strobel και ο Blomberg, για παράδειγμα, νόμιζαν πως ο Πλούταρχος και ο Αρριανός (που έγραψαν 400 χρόνια μετά τον Αλέξανδρο) ήταν οι πρώτοι βιογράφοι του [1], όταν στην πραγματικότητα ο βιογράφος Καλλισθένης ο εξ Ολύνθου ήταν αυτόπτης μάρτυρας και σύγχρονος του Αλεξάνδρου, που ταξίδεψε μαζί του στην εκστρατεία του. Η βιογραφία του Καλλισθένη σώζεται ακόμη εν μέρη σε σπαράγματα, τα οποία διαβάζονται, μελετώνται και χρησιμοποιούνται για πληροφορίες και σήμερα από σύγχρονους ιστορικούς, όπως το βιβλίο του Felix Jacoby Σπαράγματα των Ελλήνων Ιστορικών. Υπάρχουν και αρκετοί άλλοι σύγχρονοι και αυτόπτες ιστορικοί που κατέγραψαν τα έργα του Αλεξάνδρου, όπως ο Αναξιμένης ο εκ Λαμψάκου, ο Αριστόβουλος ο εκ Κασσανδρείας, o Ευμένης, και ο Νέαρχος, μεταξύ άλλων.

Συνέχεια »

Beheading Ishmael:
Islamic Extremism
and the denial of History

10.05.2015 © Joseph Hoffmann

Η παθολογία του θρησκευτικού κινήματος ονόματι Ισλαμικό Κράτος (ISIS) είναι μια σαρκοβόρος ασθένεια που προκύπτει από τις απόπειρες του συντηρητικού Ισλάμ να διορθώσει τις πρόσφατες αποτυχίες του.

Η πιο μεγάλη του επιτυχία, η 11η Σεπτεμβρίου 2001, είναι άνω δεκαετίας. Οι ηγέτες της Αλ Κάιντα έχουν μεγαλώσει, είναι ανοργάνωτοι και εύκολα χάνουν τις εντυπώσεις από πιο γερές και εντυπωσιακές στιγμές -αποκεφαλισμούς, πολιτισμικές καταστροφές, ομαδικές εκτελέσεις, βιασμοί και επιθέσεις τύπου blitzkrieg σε πόλεις και χωριά. Οι Ταλιμπάν κι αυτοί είχαν ατυχίες: παρόμοιες ομάδες, όπως η Μπόκο Χαράμ ή η Αλ Σαμπάμπ, δρουν πειρατικά, στα περιθώρια και από απόσταση. Όλες τους τροφοδοτούνται από την άγνοια, δαιμονικές μορφές ενθουσιασμού και έναν στρεβλό ιδεαλισμό που έχει πέραση, παραδόξως, σε έναν κόσμο όπου οι πιο τελετουργικές μορφές δυϊστικού πολέμου έχουν γίνει ντεμοντέ ή έχουν περιοριστεί στην επιστημονική φαντασία. Σε έναν κόσμο που έχει γίνει ηθικά τεμπέλης και προβλέψιμος, ένας σατανικός σκοπός που μπορεί να εκμεταλλευτεί την μη προβλεψιμότητα μπορεί εύκολα να νικήσει.

Συνέχεια »

Μάιος 2011

Δόξα τω Αλλάχ

Tracie Harris © 2011
Πρωτότυπη Εικόνα στην ACA

 

Βάλτε την εικόνα στο ιστολόγιό σας:

<a href="http://onthewaytoithaca.wordpress.com/2015/05/02/atheist-eve-79/"><img src="http://onthewaytoithaca.files.wordpress.com/2015/01/atheist-eve-79.jpg" /></a>

Κείμενο Κόμικ »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 115 other followers