Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Adam Lee’

Μετά από αίτηση του φίλτατου spylab στο φόρουμ της Ένωσης, σας παραδίδω ολόκληρο το άρθρο του Adam Lee “Το Φάντασμα στη Μηχανή” σε ένα πρόχειρο PDF για εύκολη ανάγνωση. Κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα για να το ανοίξετε και να το αποθηκεύσετε. Καλή ανάγνωση.

Read Full Post »

Άλλο ένα σύντομο δοκίμιο του Ebonmuse, που αναφέρεται σε αυτό που πάνω-κάτω όλοι οι άθεοι μπλόγκερς έχουν αναφερθεί κατά καιρούς: το γεγονός ότι υπάρχει μεγάλη ποικιλία θρησκειών στον κόσμο και το πρόβλημα που δημιουργείται από το συνδυασμό της κατάστασης αυτής με το απυρόβλητο της πίστης και τη θρησκευτική γεωγραφική κατανομή. (Το πρωτότυπο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: “The Cosmic Shell Game”.

Λίγο παράξενη η εισαγωγή του, αλλά αξίζει τον κόπο (αν και πρέπει να είναι από τα πρώτα του κείμενα και παρουσιάζει τη συνηθισμένη του αδυναμία στις κατακλείδες του 😛 )

Συνέχεια »

Read Full Post »

Διαβάστε το
“Φάντασμα στη Μηχανή”

Το άρθρο αυτό σχετίζεται με το πολύ ενδιαφέρον δοκίμιο του Ebonmuse “Το Φάντασμα στη Μηχανή” (κάντε κλικ διπλά για να ξεκινήσετε να το διαβάζετε στα Ελληνικά ή εδώ για να το διαβάσετε στα Αγγλικά). Με αυτό το κείμενο ο Ebonmuse απαντά σε κάποιες ενστάσεις για το δοκίμιό του από τον δημοσιογράφο-συγγραφέα Robert McLuhan, ο οποίος γράφει ένα παραψυχολογικό ιστολόγιο. Το πρωτότυπο άρθρο βρίσκεται εδώ και αναρτήθηκε στις 18/7/2012.


[Σημείωση Συγγραφέα: Κρατώ την παράδοση που επιτάσσει όταν ο τίτλος ενός άρθρου είναι ερώτηση, η απάντηση να είναι πάντα “όχι”…]

Από όλα τα δοκίμια που έχω γράψει, το αγαπημένο του είναι “Το Φάντασμα στη Μηχανή”, το οποίο παρουσιάζει τα στοιχεία που δείχνουν πως η προσωπικότητά μας και το αίσθημα της ιδιαιτερότητάς μας προκύπτουν από τα νευρικά κυκλώματα στον εγκέφαλο και όχι από μια υπερφυσική ψυχή. Μόλις ανακάλυψα πως εμφανίστηκε μια απάντηση για το δοκίμιο στο ιστολόγιο Paranormalia, που γράφει ο Robert McLuhan.

Ο McLuhan γράφει πως, παρά τις αποδείξεις που παρουσιάζω,γνωρίζουμε πως πρέπει να υπάρχει κάτι παραπάνω στη συνείδηση λόγω των “παρατηρημένων φαινομένων Ψ… τηλεπάθεια, προαίσθηση, προγνωστικά όνειρα κ.λπ.”, για να μην αναφερθούμε στην επικοινωνία με νεκρούς μέσω μέντιουμ. Είναι προφανές νομίζω πως είναι μάλλον παρατραβηγμένο να απορρίψουμε ολόκληρη την επιστήμη της νευρολογίας για τόσο αδύναμες ενδείξεις. Οι ερευνητές της παραψυχολογίας κυνηγάνε τέτοιες φημολογίες εδώ και δεκαετίες· αν υπήρχε έστω και κάποια αλήθεια σ’αυτές, θα έπρεπε να μπορούν σήμερα πια να αναπαράγουν ψυχικά φαινόμενα με συνέπεια και ανά πάσα στιγμή. Για ποιο λόγο δεν έχει γίνει στάνταρ πρακτική να καταθέτουν οι πεθαμένοι στις δίκες των δολοφόνων τους; Γιατί δεν μπορούν οι σημερινοί επιστήμονες να συζητούν με τα μεγαλύτερα μυαλά της ιστορίας; Γιατί δεν έχουμε άτομα με προγνωστικές ικανότητες να μας προειδοποιούν για μεγάλες φυσικές καταστροφές ή ενέργειες τρομοκρατών;

Συνέχεια »

Read Full Post »

Διαβάστε το
“Φάντασμα στη Μηχανή”

Το άρθρο αυτό σχετίζεται με το πολύ ενδιαφέρον δοκίμιο του Ebonmuse “Το Φάντασμα στη Μηχανή” (κάντε κλικ διπλά για να ξεκινήσετε να το διαβάζετε στα Ελληνικά ή εδώ για να το διαβάσετε στα Αγγλικά). Το άρθρο είναι για την ακρίβεια τμήμα μιας αλυσίδας άρθρων, όπου ο Adam σχολιάζει διεξοδικά το βιβλίο του Χριστιανού δημοσιογράφου Lee Strobel “The Case for a Creator”. Αυτό το κομμάτι ασχολείται με τα περί ψυχής και συνείδησης και άπτεται άμεσα του “Φαντάσματος” καθώς και ενός επιπλέον άρθρου που έγραψε για το θέμα (θα το δημοσιεύσω λίαν συντόμως). Το πρωτότυπο άρθρο βρίσκεται εδώ και αναρτήθηκε στις 9/6/2010.


Σκόπευα να ολοκληρώσω το σχολιασμό του 10ου κεφαλαίου με την προηγούμενη ανάρτησή μου, αλλά κοιτάζοντας τις σημειώσεις μου βλέπω πως ο Moreland [ΣτΜ: φιλόσοφος και Χριστιανός απολογητής] και ο Strobel κάνουν μερικούς ακόμα ισχυρισμούς που θα ήθελα να σχολιάσω. Πρόκειται για δηλώσεις πως η ψυχή έχει τη δυνατότητα να αποκολλάται από το σώμα και να έχει σκέψεις και εμπειρίες ενώ βρίσκεται σε ασώματη κατάσταση. Ο Moreland δεν ασχολείται και πολύ με αυτές, κυρίως γιατί τέτοιες αντιλήψεις συνδέονται περισσότερο με τα Νεο-Εποχικά συστήματα πίστης και όχι τόσο με το Χριστιανισμό. Αλλά ο Strobel μας υποσχέθηκε επιστήμη και αυτό είναι ένα από τα λίγα κεφάλαια που σχεδόν εκπληρώνει την υπόσχεση, οπότε θεώρησα πως καλό θα ήταν να ασχοληθώ πλήρως με αυτούς τους ισχυρισμούς.

Στο άρθρο τους στο περιοδικό, οι φυσικοί Sam Parnia και Peter Fenwick… περιγράφουν μια μελέτη 63 ατόμων που έπαθαν ανακοπή και θεωρήθηκαν κλινικά νεκροί, αλλά αργότερα ανένηψαν και τους πήραν συνέντευξη. Το 10% ανέφεραν πως είχαν καλοδομημένες, διαυγείς νοητικές εμπειρίες, με σχηματισμό αναμνήσεων και λογικής κατά τη διάρκεια που ο εγκέφαλός τους δεν λειτουργούσε. [σελ. 251]

Το απόσπασμα αναφέρεται σε αυτό το δημοσίευμα του Reuters, που μιλάει για ένα άρθρο του Φεβρουαρίου 2001 στο περιοδικό Resuscitation.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Το ακόλουθο κείμενο είναι ένα σύντομο δοκίμιο του Ebonmuse (“δομικό στοιχείο” όπως τα λέει ο ίδιος) σχετικά με τα προβλήματα του δόγματος του Παραδείσου (το πρωτότυπο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: “Those Old Pearly Gates; The doctrine of Heaven”).

Ομολογουμένως το κείμενο πάσχει κάπως από το γεγονός ότι προσπαθεί να καλύψει όσο το δυνατόν περισσότερες πεποιθήσεις περί Παραδείσου (οπότε για έναν πρώην ή μη Ορθόδοξο αναγνώστη μπορεί να μοιάζει κάπως άσχετο σε κάποια σημεία και όχι αρκετά εστιασμένο) και από το γεγονός ότι ο Ebonmuse είναι κομμάτι μελοδραματικός στην κατακλείδα (αυτό είναι δική μου γκρίνια). Πάντως ο συγγραφέας θίγει πολλά σημαντικά ζητήματα με το δόγμα του Παραδείσου, κάποια από τα οποία πρέπει να ομολογήσω πως προβλημάτιζαν κι εμένα όταν ήμουν Χριστιανός.

Συμπτωματικά, σήμερα ανακάλυψα πως και η Greta Christina έχει γράψει ένα κείμενο περί Παραδείσου και Θανάτου (“Μήπως υποχωρούμε πολύ εύκολα μπροστά στο Θάνατο;”) όπου αναφέρει πως το εν λόγω άρθρο την επηρέασε ιδιαίτερα όταν σχημάτιζε άποψη για το ζήτημα. Είναι συντομότερο, αλλά το ύφος της Greta είναι πάντα πολύ ευχάριστο, οπότε αν την παλεύετε με τα Αγγλικά, ρίξτε του ένα βλέφαρο. Καλή ανάγνωση!

Συνέχεια »

Read Full Post »


Εν κατακλείδι, τι έχουμε; Ένα σύνολο επιστολών των οποίων οι συγγραφείς δε φαίνεται να γνώριζαν τις ιστορίες των ευαγγελίων. Μια ομάδα απολογητών του 2ου αιώνα που θεωρούν πως μια ακριβής εικόνα του Χριστιανισμού δεν είναι απαραίτητο να περιλαμβάνει την ενσάρκωση· ένας μάλιστα την αρνείται. Ένα σύνολο ευαγγελίων που γράφτηκαν σε ύφος φανταστικής ιστορίας και παρουσιάζουν πληροφορίες που οι συγγραφείς τους δε θα έπρεπε να ξέρουν. Και τέλος έχουμε την πλήρη απουσία πρωτογενών αποδείξεων για την ύπαρξη ενός ανθρώπου ονόματι Ιησού Χριστού.

Συνέχεια »

Read Full Post »


Ο κήπος της Γεσθημανή

Αναλογιστείτε τη σκηνή στον Κήπο της Γεσθημανή. Όλοι οι Συνοπτικοί λένε την ιστορία περίπου το ίδιο (εκτός από τον Ιωάννη που την παραλείπει επειδή δεν του αρέσει να δείχνει τον Ιησού σε στιγμές ανθρώπινης αδυναμίας). Τη νύχτα πριν τη σύλληψή του, τη νύχτα πριν τη σταύρωσή του, ο Ιησούς νιώθει για μία φορά στη ζωή του ανησυχία, ίσως και φόβο για το μέλλον. Σε έναν κήπο ονόματι Γεσθημανή αφήνει τους περισσότερους μαθητές του πίσω, παίρνοντας μαζί του μόνο τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη και τους λέει να τον φυλάνε ενώ πάει να προσευχηθεί. Όταν επιστρέφει τους βρίσκει και τους τρεις να κοιμούνται. Αυτό συμβαίνει άλλες δυο φορές για έμφαση και έπειτα έρχεται ο Ιούδας με τους στρατιώτες για να τον συλλάβουν. Η ιστορία βρίσκεται στον Μάρκο στο κεφάλαιο 14, στον Ματθαίο στο 26 και στον Λουκά στο 22.

Το πρόβλημα είναι το εξής: τα ίδια τα ευαγγέλια λένε πως ενώ ο Ιησούς προσευχόταν, οι μαθητές είχαν μείνει πίσω με εξαίρεση τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, που και αυτοί κοιμόντουσαν. Εν ολίγοις, κανείς δεν παρακολουθούσε τον Ιησού να προσεύχεται. Ωστόσο τα ευαγγέλια καταγράφουν τη σκηνή σαν να μην αποτελεί αυτό πρόβλημα! Πώς γίνεται αυτό; Ποιος τα κατέγραψε αυτά;

Συνέχεια »

Read Full Post »

Older Posts »