Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Υπαρξιακός Συμπαντισμός’

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που σχετίζεται με τα ζητήματα γύρω από την ίδρυση της “Αθεΐας+” και της παρακμής της, ενώ παρόμοια κριτική είχε αναπτύξει πριν από τρία χρόνια ο Luke Muehlhauser σε άρθρο του περί αθεϊστικού φυλετισμού (χρωματισμένο πάντα με την κοσμοθεωρία του Ben).

Clash of the Atheists
10.06.2013 © Benjamin Cain

Η λέξη “αθεΐα” ήταν αρχικά σαν το “βάρβαρος”, το ισπανικό “γκρίνγκο” ή το ιαπωνικό “γκαϊτζίν” ή άλλες παρόμοιες ταμπέλες για τους ξένους. Η “αθεΐα” οριζόταν αρνητικά από ορισμένα θρήσκα άτομα για να ορίσουν άτομα που δεν ανήκαν στην ίδια θρησκεία. Οπότε οι πρώιμοι Χριστιανοί αποκαλούνταν άθεοι από τους Ρωμαίους και έπειτα οι Χριστιανοί αποκάλεσαν άπιστους τους παγανιστές. Όπως έχει πει ο γνωστός Νέος Άθεος Richard Dawkins, η “αθεΐα” είναι ένας παράδοξος όρος αφού δεν υπάρχουν και πολλές άλλες λέξεις σε κυκλοφορία για να δηλώσουν την μη υπαγωγή σε μια ομάδα, όπως “αξωτικιστές”, δηλαδή άτομα που δεν πιστεύουν στα ξωτικά, ή “αφιλελεύθεροι”, δηλαδή άτομα που δεν είναι φιλελεύθερα. Προφανώς επειδή η “αθεΐα” ήταν αρχικά μια υποτιμητική ταμπέλα που σήμαινε μια ασύμμετρη αντίθεση σε έναν συγκεκριμένο ισχυρό θεσμό που υπήρχε σε όλες τις κοινωνίες. Δεν υπάρχει σοβαρός θεσμός που να θεωρεί δεδομένη την ύπαρξη των ξωτικών και, παρόλο που υπάρχουν αντίπαλοι του φιλελευθερισμού, όπως οι συντηρητικοί, η αντίθεσή τους δεν είναι ασύμμετρη, μιας και ο συντηρητισμός είναι εξίσου ισχυρή ιδεολογία. Μετά τις σύγχρονες επαναστάσεις στην Ευρώπη όμως, οι αντίπαλοι της θρησκείας εν γένει κατέκτησαν πολιτισμική καταξίωση και η “αθεΐα” έχασε τους αρνητικούς συνειρμούς που έφερε μαζί της. Μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις τον τελευταίο αιώνα, όπως κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, όταν οι Αμερικανοί αναφέρονταν στους κομμουνιστές ως “άθεους”, θεωρήθηκε πως η έλλειψη πίστης σε κάποια θεότητα ήταν αυτόματα κακή. Ο συνήθης ορισμός είναι ουδέτερος ως προς τις αξίες και ενώ ένας ξένος στην Ιαπωνία δεν θα αποκαλούσε τον εαυτό του περήφανα γκαϊτζίν, οι άθεοι έχουν υιοθετήσει και οικειοποιήσει την υποτιμητική τους ταμπέλα. Αλλά η σύγχυση παραμένει επειδή η “αθεΐα” δεν ταυτίζεται με κάτι που το άτομο όντως πιστεύει· η ταμπέλα σημαίνει απλά την έλλειψη πίστης σε θεούς ή στο υπερφυσικό.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Lovecraftian Horror and Pragmatism
17.11.2011 © Benjamin Cain

Έχω αναφερθεί αρκετές φορές στον λαβκραφτιανό τρόμο σ’αυτό το μπλογκ και πρέπει να εξηγηθώ. Για να καταλάβετε τη σχέση του Lovecraft με τα φιλοσοφικά ζητήματα με τα οποία ασχολούμαι, πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι υπάρχουν δύο ειδών κοσμικιστές, οι Νιτσεϊκοί και οι μη Νιτσεϊκοί. Οι Νιτσεϊκοί, συμπεριλαμβανομένων του Αμερικανού συγγραφέα τρόμου H.P. Lovecraft, του Βρετανού συγγραφέα John Gray και των υπαρξιστών φιλοσόφων, προειδοποιούν πως αυτό που ο Νίτσε αποκάλεσε “θάνατο του Θεού”, δηλαδή την άνοδο της σύγχρονης επιστήμης και των κοσμικών δυνάμεων, ήταν μια επανάσταση που απαιτεί μια επανεξέταση των αξιών μας. Οι Νιτσεϊκοί τονίζουν το άκυρο εκείνων των παραδόσεων και θεσμών που προϋποθέτουν το θεϊσμό. Αντίθετα οι μη Νιτσεϊκοί, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων Νέων Άθεων, όπως ο Richard Dawkins, ο Sam Harris και ο Jerry Coyne, πιστεύουν πως η άνοδος του κοσμικισμού δεν έχει τέτοιες ριζικές επιπτώσεις. Για παράδειγμα αυτοί οι κοσμικιστές συχνά υποθέτουν πως η φιλελεύθερη αξία της ιερότητας του ατόμου είναι συμβατή με μια αθεϊστική βάση, παρόλο που η αξία αυτή προέρχεται από θεϊστικούς μύθους. Ο μη Νιτσεϊκός κοσμικιστής συνήθως απαντά στον Νιτσεϊκό λέγοντας ότι οι θεϊστές αποκτούν τις αρχές τους από τη χρήση της δικής τους λογικής καθώς ξεδιαλέγουν τις γραφές τους και από το εξελιγμένο κοινωνικό ένστικτο των προϊστορικών προγόνων μας.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Ένα από τα ωραία παρελκόμενα της έρευνας που έκανα για την Αθεΐα+ ήταν ότι ανακάλυψα πολλά νέα ιστολόγια. Ένα από αυτά είναι το ιστολόγιο “Παραληρήματα μέσα στον Απέθαντο Θεό” του Benjamin Cain, που αναλύει τη φιλοσοφία τού του Υπαρξιακού Λαβκραφτιανού Συμπαντισμού.

Ομολογουμένως οι μηδενιστικές και υπερβολικά ρεαλιστικές προεκτάσεις της αθεϊστικής οπτικής δεν είναι καθόλου δημοφιλείς στους αθεϊστικούς κύκλους, αφού οι περισσότεροι αρεσκόμαστε να παριστάνουμε τους μες στην τρελή χαρά, μην τυχόν και μας δουν τεθλιμμένους οι ένθεοι και μας πουν “είστε θλιμμένοι επειδή είστε άθεοι” (λες και η ανυπαρξία ή όχι του Θεού εξαρτάται από τις επιπτώσεις της θεϊστικής ή αθεϊστικής θεώρησης του κόσμου). Αλλά τα κείμενα του Cain που διάβασα με ιντριγκάρισαν, μου προκάλεσαν αυτό το παράξενο αίσθημα που προσωπικά μπορώ να περιγράψω ως τόσο ανατριχιαστικό, που κάπου πρέπει να αγγίζει την αλήθεια. Οπότε μια στο τόσο θα σας μεταφέρω στα Ελληνικά τις απόψεις του (πάντα με την άδειά του, εννοείται) και με επιφύλαξη καθώς, ενώσω μεταφράζω, στην πορεία τα επεξεργάζομαι και εγώ.

Το πρώτο του άρθρο που αποφάσισα να σας μεταφέρω είναι ένα που συμπληρώνει ένα δικό μου παλιό άρθρο, το “Θεϊστική Κοσμογονία (εις άτοπον απαγωγή)”, ενώ επικαλύπτει και ένα άρθρο του Κώστα, ονόματι “Η καραμέλα των «ανθρωπομορφικών εκφράσεων»”. Έψαχνα καιρό να βρω ένα άρθρο που να αναλύει παρόμοια ζητήματα, οπότε είναι ταιριαστό να ξεκινήσω με αυτό.

Διαβάστε το άρθρο »

Read Full Post »