Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘συνείδηση’

Διαβάστε το
“Φάντασμα στη Μηχανή”

Το άρθρο αυτό σχετίζεται με το πολύ ενδιαφέρον δοκίμιο του Ebonmuse “Το Φάντασμα στη Μηχανή” (κάντε κλικ διπλά για να ξεκινήσετε να το διαβάζετε στα Ελληνικά ή εδώ για να το διαβάσετε στα Αγγλικά). Το άρθρο είναι για την ακρίβεια τμήμα μιας αλυσίδας άρθρων, όπου ο Adam σχολιάζει διεξοδικά το βιβλίο του Χριστιανού δημοσιογράφου Lee Strobel “The Case for a Creator”. Αυτό το κομμάτι ασχολείται με τα περί ψυχής και συνείδησης και άπτεται άμεσα του “Φαντάσματος” καθώς και ενός επιπλέον άρθρου που έγραψε για το θέμα (θα το δημοσιεύσω λίαν συντόμως). Το πρωτότυπο άρθρο βρίσκεται εδώ και αναρτήθηκε στις 9/6/2010.


Σκόπευα να ολοκληρώσω το σχολιασμό του 10ου κεφαλαίου με την προηγούμενη ανάρτησή μου, αλλά κοιτάζοντας τις σημειώσεις μου βλέπω πως ο Moreland [ΣτΜ: φιλόσοφος και Χριστιανός απολογητής] και ο Strobel κάνουν μερικούς ακόμα ισχυρισμούς που θα ήθελα να σχολιάσω. Πρόκειται για δηλώσεις πως η ψυχή έχει τη δυνατότητα να αποκολλάται από το σώμα και να έχει σκέψεις και εμπειρίες ενώ βρίσκεται σε ασώματη κατάσταση. Ο Moreland δεν ασχολείται και πολύ με αυτές, κυρίως γιατί τέτοιες αντιλήψεις συνδέονται περισσότερο με τα Νεο-Εποχικά συστήματα πίστης και όχι τόσο με το Χριστιανισμό. Αλλά ο Strobel μας υποσχέθηκε επιστήμη και αυτό είναι ένα από τα λίγα κεφάλαια που σχεδόν εκπληρώνει την υπόσχεση, οπότε θεώρησα πως καλό θα ήταν να ασχοληθώ πλήρως με αυτούς τους ισχυρισμούς.

Στο άρθρο τους στο περιοδικό, οι φυσικοί Sam Parnia και Peter Fenwick… περιγράφουν μια μελέτη 63 ατόμων που έπαθαν ανακοπή και θεωρήθηκαν κλινικά νεκροί, αλλά αργότερα ανένηψαν και τους πήραν συνέντευξη. Το 10% ανέφεραν πως είχαν καλοδομημένες, διαυγείς νοητικές εμπειρίες, με σχηματισμό αναμνήσεων και λογικής κατά τη διάρκεια που ο εγκέφαλός τους δεν λειτουργούσε. [σελ. 251]

Το απόσπασμα αναφέρεται σε αυτό το δημοσίευμα του Reuters, που μιλάει για ένα άρθρο του Φεβρουαρίου 2001 στο περιοδικό Resuscitation.

Συνέχεια »

Read Full Post »


Η προϋπόθεση ότι ελεύθερες πράξεις μπορούν να γίνουν μόνο από ένα ον με συνείδηση μας φέρνει στο τελευταίο και πιθανώς το πιο δύσκολο αίνιγμα: την πηγή της ίδιας της συνείδησης. Πώς γίνεται και αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας ως αυτόνομα άτομα; Ποιος ή τι είναι ο παρατηρητής, το "εγώ", που κατοικεί μέσα στο μυαλό μας και είναι φορέας αυτής της "αντίληψης"; Πώς γίνεται να μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να παρατηρούμε την ίδια μας την νοητική λειτουργία, ενός εγκεφάλου που αποτελείται από νευρώνες, αν και κανένας νευρώνας δε διαθέτει αυτή την ιδιότητα;

Συνέχεια »

Read Full Post »


Παρά τα όσα μας έχει διδάξει η επιστήμη για τη λειτουργία του εγκεφάλου, υπάρχουν μια σειρά θεμελιωδών ερωτημάτων για το νου των οποίων η απάντηση μας διαφεύγει. Η μία έχει σχέση με την υποκειμενική ποιότητα των ερεθισμάτων, αυτά που φιλόσοφοι ονομάζουν "qualia". Άλλο ένα αίνιγμα είναι η ελεύθερη βούληση. Είμαστε όντως υπεύθυνοι για τις πράξεις μας ή μας ελέγχουν εξωτερικές δυνάμεις; Η τρίτη αφορά την ίδια τη φύση της συνείδησης. Γνωρίζουμε ότι γνωρίζουμε πράγματα, αλλά ποιος είναι αυτός που γνωρίζει; Σ’αυτό το τμήμα της μελέτης θα ασχοληθώ με κάθε μια από τις ερωτήσεις αυτές και θα επιχειρηματολογήσω ότι αν και παραμένουν αρκετά αναπάντητα ερωτήματα σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά τα φαινόμενα μπορούν να ερμηνευτούν από μια υλιστική κοσμοθεωρία και κανένα δεν απαιτεί την ύπαρξη μιας άυλης ψυχής, ανεξάρτητης από τον εγκέφαλο που καθοδηγεί τις πράξεις μας.

Read Full Post »


Η συνείδησή μας, υπό φυσιολογικές συνθήκες, είναι συνεχής στο χώρο (υπάρχει μία συνείδηση σε κάθε σώμα) και στο χρόνο (κάθε σώμα έχει μία συνείδηση κατά τη διάρκεια της ζωής). Αυτό θα περιμέναμε αν υπήρχε ψυχή. Άλλωστε δε θα μπορούσαμε να κριθούμε δίκαια, αν ήμασταν μόνο μία από τις πολλές “παρουσίες” που ζούσαν μέσα σε ένα σώμα και πάσχιζαν να το ελέγξουν, ούτε θα μπορούσε ένας ηλικιωμένος να είναι υπόλογος για εκείνα που έκανε ως νέος και το αντίθετο, αν η συνείδησή μας δεν ήταν η ίδια καθ’όλη τη διάρκεια της ζωής μας.

Ωστόσο, η καθαρή αμνησία αποδυκνύει ότι είναι δυνατό μια εγκεφαλική ζημιά να δημιουργήσει συνείδηση που δεν είναι συνεχής στο χρόνο. Αλλά τι γίνεται με τη συνείδηση που δεν είναι διαρκής στο χώρο; Μπορεί μια εγκεφαλική δυσλειτουργία να δημιουργήσει πολλαπλές συνειδήσεις στο ίδιο σώμα;

Συνέχεια »

Read Full Post »