Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Προπατορικό Αμάρτημα’

ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ
Βιβλικών Αποκρύφων
και Ψευδεπιγράφων

Τον κύριο όγκο του παρακάτω άρθρου τον έγραψα πέρυσι (όπως φαίνεται και από την ημερομηνία δημοσίευσης). Ωστόσο, όταν αποφάσισα να μεταφράσω το πρωτότυπο ελληνικό κείμενο στα αγγλικά, συνειδητοποίησα ότι είχα κάνει αρκετά λάθη. Έπειτα αποφάσισα να διαβάσω και τη λατινική εκδοχή και το ένα οδήγησε στο άλλο και κατέληξα να αποφάσισα να διορθώσω όλο το κείμενο, καθώς και να το μεταφράσω στα Αγγλικά.


Ξεκινάμε με τη “Ζωή του Αδάμ και της Εύας”, μια σειρά βιβλίων γραμμένα για το πρώτο ζεύγος ανθρώπων της χριστιανικής μυθολογίας. Διαβάζοντας τα κείμενα, είναι εμφανές για ποιο λόγο τα κείμενα αυτά ποτέ δε γίνανε μέρος της Βίβλου (ούτε καν δευτεροκανονικά) αφού η θεολογία του ξεστρατίζει από τη χριστιανική πεπατημένη (ακόμα και των πρώτων αιώνων) αλλά υπάρχουν αρκετές λεπτομέρειες που ενσωματώθηκαν στη χριστιανική μυθολογία και οι οποίες δεν υπάρχουν στη Βίβλο.

Το απόκρυφο αυτό βιβλίο εμπλουτίζει ουσιαστικά τα πρώτα κεφάλαια της Γένεσης, συμπληρώνοντας τα κενά που αφήνει η διήγηση του βίου του Αδάμ και της Εύας. Όπως μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς με μια ανάγνωση, το βιβλίο αυτό δεν αλλάζει, δεν παραποιεί το πρωτότυπο κείμενο της Βίβλου. Όπου χρησιμοποιείται, παρουσιάζεται αυτούσιο νοηματικά και σε μερικές σημεία και αυτολεξεί.

Το ελληνικό κείμενο που παρουσιάζεται εκεί (και αναλύεται εδώ) είναι το αποκατεστημένο κείμενο του C. Tischendorf, βάσει τριών χειρογράφων(ένα βενετικό του 13ου αιώνα και δύο βιεννέζικα του 12-14ου αι.) Ο τίτλος του κειμένου είναι ”Αποκάλυψη Μωυσή”, ενώ το”η ζωή του Αδάμ και της Εύας” το έδωσε στο κείμενο ο ίδιος ο Tischendorf και γρήγορα καθιερώθηκε (αφού είναι πιο περιγραφικό και το ξεχωρίζει από άλλα παρόμοια κείμενα που φέρουν το όνομα του Μωυσή, π.χ. η “ανάληψη του Μωυσή”). Το πρωτότυπο χαμένο κείμενο θεωρείται εβραϊκό του 1ου μ.Χ. αιώνα, αλλά μία από τις κύριες πηγές του Tischendorf θεωρείται ότι είχε υποστεί αρκετές χριστιανικές αλλοιώσεις, οπότε στο κείμενο εμφανίζονται και αρκετά πρωτο-χριστιανικά μοτίβα. Βέβαια, το κείμενο θα μπορούσε κάλλιστα απλά να περιέχει γνωστές απόψεις φαρισαϊκών κύκλων της εποχής (όπως η ιδέα της ανάστασης) που ενισχύθηκαν από τους Χριστιανούς αντιγραφείς. [για παράδειγμα, έχουμε τη διαρκή χρήση του ρήματος “ανάστημι” που δημιουργεί ένα αναστάσιμο μοτίβο στο κείμενο και το οποίο είναι πολύ πιθανόν να προϋπήρχε οποιασδήποτε χριστιανικής παρέμβασης, ειδικά δεδομένου πως ο Ιησούς δεν αναφέρεται καθόλου με οποιαδήποτε μορφή.]

Συνέχεια »

Read Full Post »

Νωρίς-νωρίς βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια ιστορία στην οποία πατάει ολόκληρο το χριστιανικό δόγμα. Είναι η ιστορία του προπατορικού αμαρτήματος και της πτώσης του ανθρώπου. Την ιστορία την ξέρουμε λίγο-πολύ. Το φίδι δελεάζει την Εύα να φάει από τον απαγορευμένο καρπό, μετά ταΐζει και τον άντρα της, ο Θεός του καταριέται όλους, τους διώχνει και κλείνει τον Παράδεισο.

Επιπλέον, είναι μια ιδιαίτερα κρίσιμη ιστορία, αφού σ’αυτήν πατάει ολόκληρο το χριστιανικό δόγμα. Χωρίς την Πτώση δε θα υπήρχε λόγος για την ενσάρκωση του Ιησού, οπότε αυτό το κεφάλαιο δεν μπορεί να το προσπεράσει αδιάφορα οποιοσδήποτε Χριστιανός ή επικριτής του Χριστιανισμού. Ας διαβάσουμε, όμως, την ιστορία προσεκτικότερα…

Συνέχεια »

Read Full Post »