Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Πάσχα’


Το πραγματικό όνομα του ιστορικού που σήμερα ονομάζουμε Θαλλό μας είναι άγνωστο και τα γραφόμενά του δε σώζονται μέχρι σήμερα. Ο μόνος λόγος που ξέρουμε το οτιδήποτε για το άτομό του είναι επειδή αναφέρεται σε κείμενα τρίτων. Τον 9ο αιώνα ένας Χριστιανός ονόματι Γεώργιος Σύγκελλος μεταφέρει τα γραφόμενα ενός Χριστιανού του 3ου αιώνα, του Ιούλιου Αφρικανού, ο οποίος με τη σειρά του αναφέρει το έργο ενός τρίτου άνδρα που έγραψε μια ιστορία της ανατολικής Μεσογείου μεταξύ 50 και 100 Κ.Χ. Το πραγματικό όνομα του άνδρα αυτού είναι αβέβαιο μιας και το χειρόγραφο είναι κατεστραμμένο και λείπει ένα γράμμα, αλλά το πιθανό είναι να λεγότανε “Θαλλός”. Βέβαια δεν έχουμε ούτε και πρωτότυπα έργα του Αφρικανού και προφανώς ένα σπάραγμα από τρίτο χέρι μετά από 8 αιώνες είναι τραγικά αδύναμο ως αποδεικτικό στοιχείο. Αν πιστέψουμε όμως και τον Σύγκελλο και τον Αφρικανό (μιας και δεν έχουμε τα πρωτότυπα), η ιστορία του Θαλλού αναφέρει το τρίωρο σκοτάδι κατά τη σταύρωση του Ιησού.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Αυτή την περίοδο πάντα γίνεται κουβέντα για το “θαύμα” του “Αγίου Φωτός” των Ιεροσολύμων, το οποίο έτι άλλη μία χρονιά θα ταξιδέψει με τα λεφτά όλων μας με C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας νωρίς το απόγευμα από το Ισραήλ.

Για όποιον ενδιαφέρεται να διαβάσει περισσότερες πληροφορίες για το θέμα (και εννοώ τον αντίλογο, βεβαίως-βεβαίως), θα τον παραπέμψω στα εξαιρετικά άρθρα που έχει γράψει εδώ και χρόνια ο Κώστας του ιστολογίου “Τι εστίν αλήθεια”, αλλά παραμένουν πάντα επίκαιρα (πρόκειται για τα άρθρα που χρησιμοποιήθηκαν για τη σύνθεση του αντίστοιχου αγγλικού άρθρου The “Holy Light” of Jerusalem debunked)

Καλή ανάγνωση!

Read Full Post »

Χάζευα, αναγνώστες μου φακάτοι, τις προάλλες που λέτε διάφορα βιντεάκια στο Γιουτούμβιον της Μαλβίνας Κάραλη, εξ ου και το αξάν (τη θυμάστε τη Μαλβίνα; Αυτό ήταν πολιτική σάτιρα!) και πέφτω πάνω σε κάτι βιντεάκια με τον Ιωάννη Παύλο και ένα με έναν μικρό βούδα στο Θιβέτ και δε μού’μεινε άντερο γι’άντερο. Τι να σε κάνω, ρε Μαλβίνα, που πήγες κι απόθανες και μας μείνανε πίσω μόνο κάτι ιμιτασιόν κουλές στα πρωινάδικα, ο Λαζόπουλος (που στην αναβροχιά καλό είν’και το χαλάζι) και τα καλιαρντά που έκανες μέινστρημ μαζί με την Αννίτα Πάνια.

Τέλος πάντων, να μη σου τα πολυλογώ, άγρια και περήφανη ράτσα μου, δείτε τα τώρα κι εσείς, να γελάσετε κι εσάς το χειλάκι σας. Κρίμας, κρίμας, δεν είχε τίποτα το ντόπιο (που δε θα μου ταίριαζε κιόλας με το χαρακτήρα πού’χω) οπότε βολευτείτε με τις θρησκείες εισαγωγής.

Ρίξε τα τεμάχια, καμεραμανατζή μου!

Συνέχεια »

Read Full Post »

« Newer Posts