Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘μαγεία’

The Futility of Emergence

26.08.2007 © Eliezer Yudkowsky
Άρθρο της σειράς:
“Μυστηριώδεις απαντήσεις σε μυστηριώδεις ερωτήσεις”

« Προηγούμενο | Επόμενο »

Οι αποτυχίες του φλογιστού και του βιταλισμού είναι ιστορικά γεγονότα. Τολμώ να εκτεθώ και να ονομάσω κάποια τρέχουσα θεωρία που θεωρώ ανάλογα λανθασμένη;

Κατονομάζω την ανάδυση ή τα αναδυόμενα φαινόμενα —που συνήθως ορίζεται ως η μελέτη συστημάτων των οποίων οι ανώτερες συμπεριφορές προκύπτουν ή “αναδύονται” από την αλληλεπίδραση των κατώτερων συστατικών τους. (Wikipedia: “Ο τρόπος με τον οποίο πολύπλοκα συστήματα και μοτίβα προκύπτουν από την πληθώρα σχετικά απλών αλληλεπιδράσεων”).Αν ο ορισμός αυτός χρησιμοποιηθεί ως έχει, τότε περιγράφει κάθε φαινόμενο στη φύση που συμβαίνει σε επίπεδο ανώτερο των μεμονομένων κουαρκ, το οποίο και είναι και το πρόβλημα. Φαντάσου να έδειχνες μια κατάρρευση χρηματιστηρίου και να έλεγες “Δεν είναι κουάρκ!” Σου μοιάζει με εξήγηση αυτό; Όχι; Τότε δεν θα έπρεπε να θεωρείς εξήγηση και το “Είναι αναδυόμενο φαινόμενο!”

Συνέχεια »

Read Full Post »

If You Demand Magic,
Magic Won’t Help

22.03.2008 © Eliezer Yudkowsky
Άρθρο της σειράς: “Χαρά με το απλά πραγματικό”
« Προηγούμενο | Επόμενο »

 

Οι περισσότερες μάγισσες δεν πιστεύουν στους θεούς. Φυσικά, γνωρίζουν πως οι θεοί υπάρχουν. Ενίοτε έχουν και επαφές μαζί τους. Αλλά δεν πιστεύουν σ’αυτούς. Θα ήταν σα να πιστεύεις στον ταχυδρόμο.

Terry Pratchett, Witches Abroad

Μια φορά κι έναν καιρό, συλλογιζόμουνα τη φιλοσοφία των ιστοριών φαντασίας.

Και πριν αρχίσει να με ψέγει κανείς για την “αδυναμία μου να εκτιμήσω τη φαντασία” επιτρέψτε μου να πω πως μεγάλωσα σε ένα σπίτι γεμάτο με φαντασία, απλή και επιστημονική. Διαβάζω ιστορίες φαντασίας από τα πέντε μου και μια στο τόσο προσπαθώ και να γράψω ιστορίες φαντασίας. Και δεν είμαι από εκείνους που προσπαθούν να γράψουν ιστορίες ενός είδους χωρίς να έχουν αναλογιστεί τη φιλοσοφία του είδους. Από πού νομίζετε πως προέρχονται οι ιδέες για ιστορίες;

Εν πάσι περιπτώσει…

Συλλογιζόμουνα, που λέτε, τη φιλοσοφία των ιστοριών φαντασίας και συνειδητοποίησα πως αν υπήρχαν πράγματι δράκοι στον κόσμο μας -αν μπορούσες να πας στο ζωολογικό κήπο ή ακόμα και σε ένα μακρινό βουνό, και να δεις από κοντά ένα δράκο που ξεφυσάει φωτιές -ενώ κανείς δεν είχε δει ποτέ μια ζέβρα- τότε οι ιστορίες φαντασίας μας θα περιείχαν πολλές ζέβρες, ενώ οι δράκοι θα ήταν αδιάφοροι.

Αυτό θα πει να στριμώχνεις τον εαυτό σου στη γωνία. Το γρασίδι είναι πάντα πιο πράσινο από την άλλη μεριά της μη πραγματικότητας.

Συνέχεια »

Read Full Post »