Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Μουσική’ Category

Ένα κομμάτι-έκπληξη που βγήκε πρώτο στο φετινό φεστιβάλ του Σαν Ρέμο και θα εκπροσωπήσει την Ιταλία στη Eurovision. Σπάνιο τραγούδι, υπό την έννοια ότι συνδυάζει την κοινωνική κριτική με ένα στυλ μουσικής που ταυτόχρονα τραβάει τη μάζα που το ίδιο το τραγούδι καυτηριάζει. Χώρια το πόσους έχω δει ήδη στο YouTube να πιθηκίζουν το απλό χορευτικό του τραγουδιού. Απολαυστικά ειρωνικό.

A surprising song that won this year’s San Remo festival and will represent Italy in the Eurovision Song Contest. A rare piece, given that it combines social critique with a style of music that actually attracts the masses that the song chastizes. Not to mention that people on YouTube that have already started monkeying the song’s simplistic choreography. Deliciously ironic.

Συνέχεια / Read On »

Read Full Post »

Αφιερωμένο εξαιρετικά σήμερα σε όλους τους ερωτευμένους.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Κατ’αρχάς, συγγνώμη για το μεγάλο κενό στις δημοσιεύσεις, αλλά η κρίση με έπιασε off-base και είπα να περιμένω να δω τι θα γίνει στο χωριό μου (τουλάχιστον εκεί θα είχαμε και κανένα αγγούρι να φάμε :P).

Στο κυρίως θέμα τώρα: Η μουσική που πλασάρετε ως επιθετικά κοσμική συνήθως είναι ή χιουμοριστική ή χάλια ή και τα δύο. Γενικώς αυτό το sub-genre με έχει αφήσει απογοητευμένο και αυτό είναι κρίμα καθώς η μουσική είναι κατεξοχήν μέσο διάδοσης ιδεών (αν και βασίζεται στο συναίσθημα, που ανά περίπτωση μπορεί να είναι και φάουλ). Το τραγούδι αυτό πάντως είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα επιτυχημένης κοσμικής μουσικής. Και όχι μόνο, αλλά μεταδίδει επιτυχημένα το δέος για την εξελικτική διαδικασία, χωρίς ο στίχος να ακούγεται γελοίος ή ιδιαίτερα “στρατευμένος”.

Στο άλμπουμ αυτό κάνει το ντεμπούτο της και η νέα τραγουδίστρια των Nightwish, Floor Jansen. Πολύ καλύτερη από την προηγούμενη, κατά τη γνώμη μου, και (αν και όχι ισάξια της Tarja Turunen) ικανότατη φωνητικά να στηρίξει και τα παλιά τραγούδια του συγκροτήματος. Οι Nightwish επίσης ενδεχομένως να έχασαν μερικούς δημιουργιστές fan, αλλά ποιος χέστηκε, θα μου πείτε.

Το βιντεοκλίπ του τραγουδιού ξεκινά με μια σύντομη πρόταση από το βιβλίο του Κάρολου Δαρβίνου, “Η Καταγωγή των Ειδών”, που τη διαβάζει ο Richard Dawkins. Στο τραγούδι υπάρχουν και διάσπαρτες αναφορές στην μιτοχονδριακή Εύα (όχι τη μυθολογική φιγούρα), το aye-aye (είδος λεμούριου της Μαδαγασκάρης), το tiktaalik (μεταβατικό είδος μεταξύ ψαριών και αμφιβίων που έζησε πριν 375.000.000 χρόνια), την Πανθάλασσα και την “χλωμή, γαλάζια κουκκίδα, που κατέστησε πασίγνωστη ο Carl Sagan.

Καλή ακρόαση!

Συνέχεια »

Read Full Post »

Υπάρχουν στιγμές που, ενώ όλοι ξέρουμε ότι θα έρθουν, παριστάνουμε πως συμβαίνουν μόνο στους άλλους και δε θα συμβούν ποτέ σε εμάς. Και τα αγαπημένα μας άτομα από υλικά όντα μετατρέπονται σε γλυκόπικρες αναμνήσεις.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Ένα κλασικό τραγούδι της Χάρις Αλεξίου, σε στίχους του Λευτέρη Χαψιάδη και σε μουσική του Χρήστου Νικολόπουλου. Το τραγούδι είναι τόσο κλασικό πλέον που φαντάζει παράδοξο το ότι δεν είναι παλιό ρεμπέτικο και είναι γραμμένο μόλις το 1984. Εξίσου παράδοξο είναι το πόσο πετυχημένο έγινε με τόσο “βλάσφημους” στίχους.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Ένα υπέροχο τραγούδι αφιερωμένο σε όσους σήμερα δεν γιορτάζουν τις πρετ-α-πορτέ λύσεις στις αναζητήσεις τους και γνωρίζουν πως η ζωή δεν είναι μόνο αγάπες και λουλούδια.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Ένα υπέροχο τραγούδι για τον κύκλο της ζωής. Το τραγούδι αποτελείται από 5 χάικου, στη σειρά, ένα για κάθε εποχή: το πρώτο και το τελευταίο της Άνοιξης το τραγουδά ένα κορίτσι, του Καλοκαιριού μια κοπέλα, του Φθινοπώρου μια ώριμη γυναίκα και του Χειμώνα μια χορωδία ανδρών. Ανατριχιαστικά όμορφο.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Older Posts »