Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Χριστιανισμός’ Category

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν η συνάντηση που είχε η Ένωση Αθέων με τον υπουργό Παιδείας το 2015 άξιζε τον κόπο. Ήταν ίσως η πρώτη σημαντική επιτυχία της Ένωσης σε πολιτικό επίπεδο, αλλά κι αποτέλεσμα δεν είχε και μας έβαλε για τα καλά στο μάτι του θρησκευτικού κατεστημένου της χώρας. Δε νομίζω πως είναι τυχαίο πως οι φασαρίες με τον Φανερό Δείπνο ξεκίνησαν έκτοτε. Ναι, ναι, ξέρω. Ακούγεται κάπως συνωμοσιολογικό, αλλά δεν νομίζω πως είναι αναληθές. But that’s just me.

Πέρυσι ο Φανερός Δείπνος είχε γίνει μείζον ζήτημα για πρώτη φορά. Φέτος μια από τα ίδια και αναρωτιέμαι αν θα πάει έτσι η βαλίτσα από εδώ και πέρα. Φέτος μάλιστα στη Θεσσαλονίκη δεν κλείστηκε καν μαγαζί εξ αρχής για να μην έχουμε τα περσινά. Φαντάζομαι πως τα παιδιά δεν είχαν και πολύ πρόβλημα να βρουν μαγαζί να φάνε, αφού ως γνωστόν πριν και μετά τον επιτάφιο οι Έλληνες παραδοσιακά πλέον χλαπακιάζουν τον αχλαπάκιαστο (αυτό δεν είναι άλλωστε το νόημα της νηστείας; να τρως λες και δεν υπάρχει αύριο;). Αλλά δεν είναι αυτό το ζήτημα.

Δεν πρέπει να προκαλούμε! Καιρό είχα να το ακούσω αυτό. Είναι πρόκληση να διαφημίζεις τις θρησκευτικές σου ή μη πεποιθήσεις, ειδικά την ίδια περίοδο που το κάνει μια άλλη ομάδα (που στην περίπτωση του Ορθόδοξου Χριστιανισμού στην Ελλάδα είναι όλο το χρόνο). Οπότε ο καλός άθεος δεν το λέει ποτέ ότι είναι άθεος. Και γιατί έτσι διαφημίζει την αθεΐα του (που είναι τρε μπανάλ) και γιατί προκαλεί. Επίσης ο καλός άθεος δεν αυτοπροσδιορίζεται ως άθεος γιατί αυτό αποτελεί ετεροπροσδιορισμό και προσδιορισμό βάσει κάτι με το οποίο διαφωνείς (what year is it? Από το 2006 έχω να ακούσω αυτή την επιχειρηματολογία).

Ο καλός άθεος αν θέλει να φάει κρέας τη Μ. Παρασκευή, τρώει μόνος του. Όχι με άλλους άθεους φίλους του, διότι μπορεί τότε να τους ακούσει κάποιος π.χ. στο δρόμο να συζητάνε πώς θα ψήσουν τις μπριτζόλες και να σκανδαλιστεί και μετά να το πει σε κάποιον άλλον, που θα το πει σε δημοσιογράφο και μετά θα μαθευτεί, οπότε αυτό ισούται με το ότι αντί να φάει σπίτι μόνος του ό,τι θέλει, πήγε και το έβγαλε βούκινο ο σιχαμένος. Άλλος φίλος μου ανέφερε πως το να τρως κρέας δημοσίως Μ. Παρασκευή να είναι και ποινικό αδίκημα επειδή είναι περιύβριση θρησκείας (το περιστατικό είναι αληθές και όχι ρητορικό). Τ’ άκουσα κι αυτό.

Τι, δεν το ήξερες; Το να βάζεις μια ανακοίνωση στα κοινωνικά σου μέσα για να ενημερώσεις τα μέλη σου για μια εκδήλωση σημαίνει πως το διαλαλείς για να προκαλέσεις. Αν στείλεις newsletter μόνο στα μέλη σου και κάποιο από αυτά το πει παραέξω και μαθευτεί και το γράψει μια εφημερίδα ΕΠΙΣΗΣ είναι σαν να το βγάζεις βούκινο. Οπότε μόνο στόμα με στόμα με άκρα μυστικότητα, η εγγραφή στην Ένωση να γίνεται μόνο μετά από έλεγχο φρονημάτων και όρκο μυστικότητας και με την απειλή φάλαγγας, μην τυχόν και διαρρεύσει παραέξω πως καμιά 10ριά άτομα θέλουν να φάνε σουβλάκια Μεγαλοπαρασκευιάτικα. Να μπορεί και η Εκκλησία να λέει “Τι κάνουν κρυμμένοι αυτοί οι Άθεοι μέσα στα σκοτάδια; Σαν τους Μασώνους θα είναι. Αλλά εμείς ξέρουμε ποιοι τους υποκινούν”. Το έχουμε ξαναδει το έργο. Damned if you do, damned if you don’t.

Τι πράμα; Θες να αλλάξεις το κατεστημένο; Απαπαπα… Δεν το ξες; Ο καλύτερος τρόπος είναι να κάθεσαι σπίτι σου, με κλειστό το στόμα, μην τυχόν προσβληθεί κάποιος και να μην προσπαθείς να βρεις ομοφρονούντες γιατί είναι προσηλυτισμός. Είναι γνωστό πως το κατσιό είναι η καλύτερη μέθοδος κοινωνικής αλλαγής. Να ψηφίζει κανείς δεν ξέρω αν επιτρέπεται. Θα ρωτήσω να μάθω και θα σας πω.

Άρα, εν τέλει, τι μάθαμε; Ο καλός άθεος κρατάει την αθεΐα του εν κρυπτώ, όπως ο καλός χριστιανός τη νηστεία του (βλ. Κατά Ματθαίον 6,17-18)… Oh wait… Τεσπά…

Καλό Πάσχα σε όλους!

Χλαπακιάστε ελεύθερα.
Σήμερα επιτρέπεται.
Ρέψαμε οι άνθρωποι μετά από τόσο πένθος και νηστεία.

Read Full Post »

Καλή χρονιά στους αναγνώστες μου, έστω και καθυστερημένα. Το τέλος του 2016 και οι αρχές του 2017 με βρήκαν τόσο απασχολημένο, που χάλασα τις καλές μου συνήθειες όσον αφορά το μπλογκ μου και το παραμέλησα αρκετά (δυστυχώς, το να στήσεις νέα καριέρα από την αρχή δεν είναι καθόλου εύκολο). Αλλά οι εξελίξεις τον τελευταίο καιρό με αναγκάζουν να ασχοληθώ με ένα θέμα που θα περίμενε κανείς πως εν έτει 2017 δεν θα έπρεπε καν να τίθεται υπό συζήτηση. Αλλά να που ξανά και ξανά, την τελευταία δεκαετία, το κεκτημένο της ελευθερίας του λόγου, ίσως από τους βασικότερους πυλώνες στις δυτικές κοινωνίες τελεί υπό αμφισβήτηση. Δεν συμπεριλαμβάνω και την Ελλάδα γιατί σε μια χώρα με νόμους κατά βλασφημίας και Παστίτσιο, είναι ελευθερία του λόγου δεν είναι δεδομένη ακριβώς.

Όποιος παρακολουθεί τα διεθνή τεκταινόμενα θα έχει σίγουρα παρατηρήσει μια αυξανόμενη διάθεση φίμωσης του ιδεολογικού αντιπάλου. Η Δεξιά και ιδίως οι Ακροδεξιοί και οι θρησκευόμενοι Φονταμενταλιστές πάντα είχαν μια διάθεση λογοκρισίας, αλλά φαίνεται πως το κακό χούι αυτό έχει περάσει και στην Αριστερά, σε σημείο που ο αυταρχισμός από μεριάς της έφερε στο προσκήνιο τον όρο “Regressive Left” (=Οπισθοδρομική Αριστερά).

Συνέχεια »

Read Full Post »

Άλαλα τα χείλη των ασεβών! Αποκαλύφθηκε ο τάφος του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα! Τρέμετε άθεοι! Eeeh… not so much…

Να πω την αλήθεια, δεν περίμενα να δω καλύτερης ποιότητας δημοσιογραφία από τη δημόσια τηλεόραση που χρηματοδοτείται συν τοις άλλοις και από εμένα, αλλά τέτοιο παράδοξο συνονθύλευμα πληροφόρησης και θρησκευτικής στρέβλωσης δεν περίμενα (σαν να έβλεπα ρεπορτάζ για την αφή του Αγίου Φωτός ήταν). Το ρεπορτάζ έπαιξε προχτές (29.10.2016) στην ΕΡΤ1 και μπορείτε να το δείτε εδώ (αλλά το βίντεο δεν έπαιζε όταν επισκέφτηκα τη σελίδα της ΕΡΤ, οπότε τσιμπήστε το και στο YouTube).

Συνέχεια »

Read Full Post »

Πριν από μια βδομάδα περίπου, σε συνεργασία με την ομάδα των Ελλήνων Μυθικιστών, ανεβάσαμε στο Daily Motion ένα υποτιτλισμένο βίντεο ενός ντοκυμαντέρ του PBS, παραγωγής 2008 από τη σειρά “The Bible’s Buried Secrets”. Θέμα του συγκεκριμένου επεισοδίου ήταν αν “Είχε ο Θεός σύζυγο”. Το βίντεο περιέχει ενδιαφέρονται στοιχεία για την αρχαία χαναναιική θρησκεία και τη σχέση της με τον αρχαίο Ιουδαϊσμό, παρά το γεγονός ότι το ντοκυμεντέρ είναι κάπως… αμερικανιά.

Αν αναρωτιέστε, όχι, δεν έγινα Μυθικιστής, αλλά in this day and age, όπου όλοι τρώγονται μεταξύ τους με το παραμικρό, καλό είναι άνθρωποι με παρόμοια ενδιαφέρονται να συνεργάζονται μεταξύ τους. Η ανάρτηση για το βίντεο στο site των Μυθικιστών είναι εδώ και παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο, που έχει ήδη γύρω στις 7.000 views (και από ό,τι μαθαίνω οι γνωστοί συντηρητικοί χριστιανικοί κύκλοι του διαδικτύου ήδη έβγαλαν την κακιά αφρίτα).

Για την περίπτωση που το βίντεο κατέβει (ή αν είστε σαν εμένα και προτιμάτε κείμενο αντί βίντεο) παρακάτω θα βρείτε τους υπότιτλους του βίντεο σε μορφή κειμένου μαζί με μερικές απαραίτητες εικόνες-στιγμιότυπα από το ντοκυμαντέρ.

Υπότιτλοι σε μορφή κειμένου »

Read Full Post »

Η εκκλησιαστική περιουσία στην Ελλάδα είναι μια ιδιαίτερα πονεμένη ιστορία που κρατάει από τις απαρχές του Ελληνικού Κράτους στις αρχές του 1830 μέχρι σήμερα και εμπλέκεται και με την μισθοδοσία των κληρικών από τον κρατικό κορβανά.

Παραδόξως, αν και το ζήτημα είναι και ιδιαίτερα ενδιαφέρον, αλλά και ιδιαιτέρως σημαντικό, εγώ προσωπικά ελάχιστα άρθρα για το θέμα που να περιέχουν ουσιαστικές πληροφορίες. Όλα αυτά τα άρθρα θα τα βρείτε στις πηγές στο τέλος του άρθρου και είναι ελάχιστα. Σημαντικό είναι να αναφέρω πως οι περισσότερες αναφορές στο θέμα είναι απλά ένα τεράστιο σπασμένο τηλέφωνο, όπου όλοι αντιγράφουν τα 3-4 αυτά βασικά άρθρα, μεταφέρουν σφάλματα ο ένας από τον άλλο και τα μεταδίδουν στον επόμενο τσαπατσούλη διαδικτυακό συγγραφέα ή “δημοσιογράφο” που θέλει να εκμεταλλευτεί το κλίμα των ημερών για μερικά κλικ.

Για τους θρησκευόμενους αναγνώστες που θα πέσουν σε αυτό το άρθρο θα ήθελα να τους ενημερώσω πως μπορεί να είμαι άθεος, αλλά με αυτή τη δουλειά εδώ πέρα προσπάθησα να απομονώσω τα στοιχεία από τις εμπάθειες εκατέρωθεν, την προπαγάνδα και τους περιττούς συναισθηματισμούς. Γράφω μεν κι εγώ την άποψή μου, αλλά στο τέλος και ξέχωρα. Όλα τα ενδιάμεσα είναι στοιχεία κυρίως από ΦΕΚ, πίνακες από διάφορες έγγραφες πηγές και για την πρώτη περίοδο του Ελληνικού Κράτους από βιβλία και μαρτυρίες της εποχής. Τα ΦΕΚ θα τα βρείτε όλα αποθηκευμένα εδώ στο ιστολόγιό μου, τοπικά, αλλά έχω συμπεριλάβει όλες τις πληροφορίες (όχι μόνο αριθμό νόμου) για να μπορέσετε να τα βρείτε και μόνοι σας στο Εθνικό Τυπογραφείο, όπου υπάρχουν όλα τα ΦΕΚ σκαναρισμένα από το πρώτο κιόλας το 1833.

Κάποια από τα στοιχεία εδώ τα έχω συλλέξει εδώ και αρκετά χρόνια, αλλά δεν είχα καταπιαστεί να τα συγκεντρώσω σε μορφή άρθρου. Άλλα τα βρήκα μέσα στο τελευταίο έτος. Το ζήτημα είναι τόσο μπλεγμένο που το ξέμπλεγμα του κουβαριού είναι δύσκολο, αλλά φέτος κατάφερα και βρήκα και κάποιες πηγές που άρχισαν να το ξεμπερδεύουν περαιτέρω.

Επίσης να σημειώσω πως λόγω της έκτασης της εργασίας είναι αναπόφευκτο το ότι κάποια σφάλματα και παροράματα θα έχουν περάσει στο κείμενο. Θα τα διορθώνω καθώς θα τα βρίσκω.

Θέλω να ευχαριστήσω τον egore που με έπρηζε σχεδόν σε κάθε συγκέντρωση για καφέ της Ένωσης Αθέων να τα παρουσιάσω. Καλή ανάγνωση (και καλό κουράγιο)!

Συνέχεια »

Read Full Post »

Εδώ και πολύ καιρό ήθελα να καταπιαστώ με άρθρα που γράφει στο ιστολόγιό του ο Matthew Ferguson, διδάκτωρ Κλασσικών Σπουδών από το Πανεπιστήμιο Irvine της Καλιφόρνιας, αλλά πάντοτε έβρισκα άλλα πράγματα μπροστά μου. Τώρα βρήκα ευκαιρία να επικοινωνήσω μαζί του, να πάρω την άδειά του, οπότε θα μπορέσω να αρχίσω να σας παρουσιάζω μερικά από τα πιο αξιόλογα άρθρα του, ξεκινώντας με αυτό. Περισσότερα προσεχώς (τα άρθρα του θα τα σημειώνω στην αρχή με [MF].

When Do Contemporary or Early Sources
Matter in Ancient History?

05.01.2015 © Matthew Ferguson

Ένα από τα πιο παρεξηγημένα μεθοδολογικά ζητήματα στις συζητήσεις περί της ιστορικότητας του Ιησού είναι η σχετικότητα των σύγχρονων ή πρώιμων πηγών κατά την ανάπλαση μιας αξιόπιστης βιογραφίας της ζωής του Ιησού. Πολύ συχνά γίνονται συγκρίσεις με άλλες ιστορικές φιγούρες, όπως ο Μέγας Αλέξανδρος, ο οποίος (υποτίθεται) πως δεν έχει σύγχρονες πηγές για το βίο του, παρά τις αξιόπιστες ιστορικές πληροφορίες που έχουμε για αυτούς. Οι απολογητές λοιπόν ισχυρίζονται πως η έλλειψη σύγχρονων πηγών για τον Ιησού και το γεγονός πως όλες οι αρχαίες πηγές που αναφέρουν τον Ιησού απέχουν από το θάνατό του δεκαετίες ή αιώνες, δεν καθιστούν τον ιστορικό Ιησού πιο απόκρυφο ή λιγότερο γνώσιμο από άλλες ιστορικές προσωπικότητες της αρχαιότητας.

Όπως αποκάλυψα στην συνέντευξη του απολογητή Lee Strobel με τον Craig Blomberg στο βιβλίο The Case for Christ, το σφάλμα αυτό γίνεται όταν οι απολογητές μπερδεύουν τις παλαιότερες υπάρχουσες πηγές (εκείνες που επιβίωσαν της μεσαιωνικής αντιγραφής χειρογράφων) με τις παλαιότερες πηγές που γράφτηκαν (και ήταν διαθέσιμες σε μεταγενέστερους ιστορικούς) στην αρχαιότητα. Ο Strobel και ο Blomberg, για παράδειγμα, νόμιζαν πως ο Πλούταρχος και ο Αρριανός (που έγραψαν 400 χρόνια μετά τον Αλέξανδρο) ήταν οι πρώτοι βιογράφοι του [1], όταν στην πραγματικότητα ο βιογράφος Καλλισθένης ο εξ Ολύνθου ήταν αυτόπτης μάρτυρας και σύγχρονος του Αλεξάνδρου, που ταξίδεψε μαζί του στην εκστρατεία του. Η βιογραφία του Καλλισθένη σώζεται ακόμη εν μέρη σε σπαράγματα, τα οποία διαβάζονται, μελετώνται και χρησιμοποιούνται για πληροφορίες και σήμερα από σύγχρονους ιστορικούς, όπως το βιβλίο του Felix Jacoby Σπαράγματα των Ελλήνων Ιστορικών. Υπάρχουν και αρκετοί άλλοι σύγχρονοι και αυτόπτες ιστορικοί που κατέγραψαν τα έργα του Αλεξάνδρου, όπως ο Αναξιμένης ο εκ Λαμψάκου, ο Αριστόβουλος ο εκ Κασσανδρείας, o Ευμένης, και ο Νέαρχος, μεταξύ άλλων.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Γεια σας και χρόνια πολλά σε Χριστιανούδια και Αθεούδια. Λόγω της ημέρας είπα να σας τρατάρω σε κάτι σχετικά ελαφρύ, δεδομένου πως το αυριανό αρνί και το κοκορέτσι πέφτουν κάπως βαριά, ειδικά αν έχετε νηστέψει κιόλας.

Μου στέλνει τις προάλλες ένα μήνυμα στο Φατσοβιβλίο ένας φίλος και μου λέει, δες εδώ ανάρτηση που τρεντάρει στο RichardDawkins.net. Κοιτάω και νά’σου ένα ωραίο infographic για την ιστορία του Πάσχα. Μου άρεσε, έστειλα ένα μήνυμα στο δημιουργό του, Matt Barsotti (που έχει το ιστολόγιο Jericho Brisance) και τώρα σας το παρουσιάζω.

Κάντε κλικ στην εικόνα για να το κατεβάσετε σε PDF. Η πρωτότυπη εικόνα βρίσκεται εδώ (περάστε μια βόλτα να του πείτε ένα ευχαριστώ του ανθρώπου!)

Βέβαια, να σημειώσω πως παρατήρησα ένα ζητηματάκι. Γίνεται ζήτημα η διαφοράς red/purple της χλαμύδας που φόρεσαν οι Ρωμαίοι στον Ιησού, όταν στο πρωτότυπο τα χρώματα είναι κόκκινο/πορφυρό και η διαφορά είναι μάλλον αμελητέα, αφού το “πορφυρό” είναι πρακτικά βαθυκόκκινο και όχι κάτι που ένας σύγχρονος θεατής θα χαρακτήριζε εύκολα μωβ/purple.

Κατά τ’άλλα, το infographic είναι πολύ όμορφο και διασκέδασα αρκετά με τη μετάφρασή του. Καλό Πάσχα και, όπως λέω πάντα, με μέτρο το τσουρέκι γιατί παχαίνει!

Read Full Post »

Older Posts »