Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Πίστη’ Category

Από μία ομιλία του Victor Stenger στη συγκέντρωση του “Κέντρου Αναζήτησης” (Center for Inquiry) στις 4 Μαρτίου 2012 στο Ορλάντο της Φλόριδας, με θέμα “Προωθώντας το Κοσμικό Κράτος”. Η μετάφραση έγινε με την άδεια του ομιλητή για λογαριασμό της “Ένωσης Αθέων”.

 

Το τέλος της ανόητης πίστης
του Victor Stenger

Θέλω να μιλήσω για μια συγκεκριμένη ομάδα υπέρμαχων του κοσμικού κράτους –τους επιστήμονες– και την αλληλεπίδρασή τους με τη θρησκεία. Οι περισσότεροι επιστήμονες προτιμούν να αποφεύγουν την οποιαδήποτε αντιπαράθεση με τη θρησκεία. Δε θέλουν να ριψοκινδυνεύσουν τις επιχορηγήσεις τους και γενικώς θέλουν την ησυχία τους. Έχουν καλύτερα πράγματα να κάνουν, ή μάλλον έτσι νομίζουν.

Θέλω να παρακινήσω όλους εσάς που δεν είσαστε επιστήμονες να προσπαθήσετε να πείσετε εκείνους που είναι να σταματήσουν να κάνουν την πάπια με τη θρησκεία και να την δουν όπως είναι στην πραγματικότητα — ως μία πληγή για την ανθρωπότητα που έχει εμποδίσει την πρόοδό μας για χιλιετίες και τώρα απειλεί την ίδια μας την ύπαρξη.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Belief as Attire

02.08.2007 © Eliezer Yudkowsky
Άρθρο της σειράς:
“Μυστηριώδεις απαντήσεις σε μυστηριώδεις ερωτήσεις”

« Προηγούμενο | Επόμενο »

Μέχρι τώρα έχω διακρίνει την πίστη ως ελεγκτή αναμονών, πίστη στην πίστη, ισχυρισμούς και ζητωκραυγές. Από αυτές θα μπορούσαμε να ονομάσουμε “κανονικές πεποιθήσεις” εκείνες που ελέγχουν τις αναμονές μας και τις άλλες “ψευδοπεποιθήσεις”. Μία κανονική πεποίθηση μπορεί να είναι λανθασμένη ή παράλογη, π.χ. κάποιος που πραγματικά πιστεύει ότι η προσευχή θα γιατρέψει το άρρωστο μωρό του, αλλά οι άλλες προφανώς δεν είναι καν πεποιθήσεις.

Άλλη μια μορφή ψευδοπεποίθησης είναι η πίστη ως αναγνωριστικό ομάδας, ως τμήμα του να ανήκεις σε κάποια ομάδα. Ο Robin Hanson χρησιμοποιεί την εξαιρετική μεταφορά του να φοράς ασυνήθιστα ρούχα, μια στολή που χαρακτηρίζει μια ομάδα, όπως τα ράσα ενός ιερέα ή το εβραϊκό κάλυμα κεφαλής, οπότε αυτό μπορούμε να το ονομάσουμε “πίστη ως ένδυμα”.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Η ακόλουθη συζήτηση ακούστηκε τις προάλλες στο τελευταίο επεισόδιο της σειράς “How I met your mother” (το 12ο επεισόδειο της 7ης σαιζόν ονόματι “Tailgate”). Επειδή το επεισόδιο είναι πρόσφατο δεν μπόρεσα να βρω κλιπάκι, αλλά όταν βρω θα το προσθέσω.

Υπάρχει βέβαια η κλασσική ατολμία που έχουν τα mainstream σήριαλ των ΗΠΑ, αλλά το σημείο είναι εξαιρετικά αστείο και για αμερικανικό χιουμοριστικό σήριαλ είναι σίγουρα μια πρόοδος (ούτως ή άλλως με τους “ακόλαστους” χαρακτήρες, σιγά να μην βλέπουν το σήριαλ πουριτανοί, θα μου πείτε…)

Συνέχεια »

Read Full Post »

Professing and Cheering

02.08.2007 © Eliezer Yudkowsky
Άρθρο της σειράς:
“Μυστηριώδεις απαντήσεις σε μυστηριώδεις ερωτήσεις”

« Προηγούμενο | Επόμενο »

Κάποτε συμμετείχα σε μια συζήτηση με θέμα “Είναι η επιστήμη και η θρησκεία συμβατές;” Μια γυναίκα, που ήταν μέλος της ομάδας συζήτησης, μια παγανίστρια, άρχισε να μιλάει ασταμάτητα για πώς πίστευε ότι είχε πλαστεί η Γη – μια τεράστια, αρχέγονη αγελάδα γεννήθηκε στην αρχέγονη άβυσσο, η οποία έφτιαξε γλύφοντας την πρώτη θεότητα, της οποίας οι απόγονοι σκότωσαν έναν αρχέγονο γίγαντα και χρησιμοποίησαν το πτώμα του για να δημιουργήσουν τη Γη κ.λπ. Η ιστορία ήταν πολύ μεγάλη και λεπτομερής και πιο παράλογη κι από εκείνο το μύθο που λέει ότι η Γη στηρίζεται στη ράχη μιας γιγάντιας χελώνας. Και η ομιλήτρια προφανώς γνώριζε αρκετά από επιστήμη για να καταλαβαίνει τον παραλογισμό.

Ακόμα και τώρα δεν μπορώ να βρω λέξεις για να περιγράψω το πώς μιλούσε η γυναίκα αυτή. Μιλούσε με… υπερηφάνεια; Αυταρέσκεια; Εσκεμμένη αυτοπροβολή;

Συνέχεια »

Read Full Post »

Belief in Belief

29.07.2007 © Eliezer Yudkowsky
Άρθρο της σειράς:
“Μυστηριώδεις απαντήσεις σε μυστηριώδεις ερωτήσεις”

« Προηγούμενο | Επόμενο »

 

Κάποτε ο Carl Sagan είπε μια παραβολή για έναν άνθρωπο που έρχεται και μας λέει: “Υπάρχει ένας δράκος στο γκαράζ μου”. Καταπληκτικό! Του λέμε πως θέλουμε να δούμε το δράκο – ας πάμε κατ’ευθείαν στο γκαράζ! “Μισό λεπτό”, μας λέει ο τύπος, “πρόκειται για έναν αόρατο δράκο”.

Όπως λέει και ο ίδιος ο Sagan, αυτό δεν κάνει την υπόθεση μη αποδείξιμη. Ίσως πάμε στο γκαράζ και, παρόλο που δε δούμε δράκο, ακούσουμε μια βαριά ανάσα χωρίς ορατή πηγή ή να εμφανίζονται μυστηριώδεις πατημασιές από το πουθενά ή τα όργανά μας να δείχνουν ότι κάτι στο γκαράζ καταναλώνει οξυγόνο και παράγει διοξείδιο του άνθρακα.

Αλλά ας υποθέσουμε πως λέμε στον τύπο “ΟΚ, πάμε στο γκαράζ να δούμε αν θα ακούσουμε κάτι να βαριανασαίνει” και εκείνος μας λέει αμέσως όχι, επειδή ο δράκος δεν ακούγεται. Προτείνουμε να μετρήσουμε το διοξείδιο του άνθρακα στον αέρα, αλλά μας λέει πως ο δράκος δεν αναπνέει. Λέμε να ρίξουμε αλεύρι στον αέρα για να δούμε το περίγραμμα του αόρατου δράκου, αλλά μας λέει αμέσως “ο δράκος είναι διαπερατός στο αλεύρι”.

Ο Carl Sagan χρησιμοποίησε αυτή την παραβολή για να διδάξει το κλασσικό ηθικό δίδαγμα ότι οι κακές υποθέσεις χρειάζεται να έχουν γρήγορα ποδάρια για να αποφύγουν τη διάψευση. Εγώ όμως τη χρησιμοποιώ για να πω κάτι διαφορετικό: Αυτός που κάνει τον ισχυρισμό για το δράκο πρέπει να έχει ένα ακριβές μοντέλο της όλης περίπτωσης κάπου μέσα στο μυαλό του, αφού μπορεί να προβλέπει εγκαίρως ακριβώς ποια πειράματα θα πρέπει να αποκλείσει.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Older Posts »