Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Μυθικισμός’ Category


Φτάνοντας στα τέλη του 2ου αιώνα, Χριστιανοί επίσκοποι όπως ο Ειρηναίος [19] (fl 176), και αργότερα ο ίδιος ο Τερτυλλιανός (fl 205), εργάζονται πλέον με ένα φιξαρισμένο σετ τεσσάρων ευαγγελίων και μια συλλογή επιστολών που μοιάζει αρκετά με αυτό που έχουμε σήμερα και που έγινε στάνταρ πηγή αντιμετώπισης αιρετικών απόψεων. [20] Γνωρίζοντας αυτά που γνωρίζουμε για την ίδια την περίοδο, σε συνδυασμό με τα στοιχεία που δείχνουν ότι τα ευαγγέλια έχουν κυκλοφορήσει από τη Γαλατία (Λυόν) μέχρι την Καρχηδόνα ως “ανθολογία” πρέπει να αναγνωρίσουμε πως πρόκειται για σημαντικό πρώιμο επίτευγμα. Ο Ειρηναίος μεταφέρει λόγια και των τεσσάρων (από 21 από τα τελικά 27 βιβλία) και είναι ο πρώτος που αδιαμφισβήτητα αντιγράφει από τις Πράξεις των Αποστόλων [21] οι οποίες θεωρείται πως προήλθαν από τον ίδιο συγγραφέα ή σχολή που παρήγαγε και το ευαγγέλιο του Λουκά, το οποίο και ο Μαρκίωνας κατηγορείται πως ακρωτηρίασε. [22]

Συνέχεια »

Read Full Post »


Κατ’αρχάς πρέπει να αναγνωρίσουμε πως τα ευαγγέλια προήλθαν από κάπου. Οι μελετητές διαφωνούν έντονα για το πότε και πού, αλλά η φιλολογική παράδοση, βάσει του πότε τα χρησιμοποιούν και τα μεταφέρουν γνωστοί, χρονολογημένοι συγγραφείς, έχει λύσει αρκετά ζητήματα, ενώ έχει δημιουργήσει και μια αμφισβητούμενη, αλλά επαρκή χρονολογία για τον Παύλο και τις παύλειες επιστολές. [4] Όπως έδειξε ο Helmut Koester [5], σπαράγματα βασισμένα στην προφορική παράδοση εμφανίζονται στους Αποστολικούς Πατέρες (αρχές 2ου αι.), συγγραφείς που δεν φαίνεται να είχαν στη διάθεσή τους και τα τέσσερα ευαγγέλια, ούτε τα χρησιμοποιούν ως αυθεντίες, ούτε μεταφέρουν ιδιαίτερα γραφόμενα από εκεί. [6] Ο αιρετικός Μαρκίων εκ Σινώπης (*~70 ΚΕ, †154) [7] ήταν πιθανότατα ο πρώτος που τοποθέτησε ένα ευαγγέλιο μαζί με μια συλλογή επιστολών του Παύλου.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Καιρό έχω να πιάσω ένα εκτενές άρθρο και η επαφή μου με τον Δρ. Joseph Hoffmann μου έδωσε την ευκαιρία να διαβάσω ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο-απάντηση στο ρεύμα του Μυθικισμού (και με μπόλικες υποσημειώσεις που παρέχουν άφθονες πηγές σε όποιον ενδιαφέρεται να μελετήσει το θέμα περαιτέρω).

Οι βασικές απόψεις του σχετικά παλιού (τουλάχιστον από τα τέλη του 19ου αιώνα) και συχνά αναβιώμενου ρεύματος αυτού υπάρχουν στο 3ο μέρος του άρθρου του Adam Lee “Μια καμήλα που δεν καταπίνεται με τίποτα” που μετέφρασα πριν από δύο χρόνια, αλλά είδα πως οι Μυθικιστές άρχισαν να αποκτούν traction και στην Ελλάδα, οπότε ο αντίλογος από έναν καθηγητή βιβλικών σπουδών είναι αρκετά ταιριαστή.

Η βασική ιδέα είναι πως ο Ιησούς δεν υπήρξε ποτέ ως ιστορική φυσιογνωμία και αποτελεί αμάλγαμα παρεμφερών μύθων της εποχής. Προσωπικά η άποψη αυτή ποτέ δεν με κέρδισε (ίσως επειδή έχω και μια έμφυτη καχυποψία σε βολικές ιδέες) και θεωρούσα πως το να έχει ο Χριστιανισμός έναν στοιχειώδη ιστορικό πυρήνα και ιδρυτή (ακόμα κι αν δεν λεγόταν Ιησούς) πολύ πιο πιθανή. Την άποψη αυτή εξέφρασα και όταν πρωτομετέφρασα την “Καμήλα” και δεν έχω δει λόγο να αναθεωρήσω έκτοτε. Το δοκίμιο αυτό το καθιστά ακόμη πιο απίθανο.

Το δοκίμιο ονομάζεται “Controversy, Mythicism and the Historical Jesus” και μπορείτε να το διαβάσετε στο πρωτότυπο στο ιστολόγιο του Δρ. Hoffmann. Γράφτηκε δε για το πλέον ανενεργό “The Jesus Project”.

Λόγω μεγέθους θα το παρουσιάσω σε τμήματα, σημειωμένα με τη συντομογραφία [CMHJ]. Θα παρακαλούσα τους αναγνώστες να αφήσουν σχόλια για συγκεκριμένα ζητήματα αφού ολοκληρωθεί η σειρά, αλλά τα σχόλια θα είναι ανοιχτά σε όλη τη φάση της δημοσίευσης. Ομολογουμένως πάντως, για λεπτομέρειες ίσως θα ήταν καλύτερο να απευθυνθείτε στον ίδιο το συγγραφέα. Δεν προτίθεμαι να το παίξω ειδήμων για αυτά τα τόσο εξειδικευμένα ζητήματα.

Τα τμήματα έχουν προγραμματιστεί όλα και η σειρά θα ολοκληρωθεί στις 10 Φεβρουαρίου.

Συνέχεια »

Read Full Post »

« Newer Posts