Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Ψυχολογία’ Category

The Robbers Cave Experiment

26.06.2007 © Eliezer Yudkowsky
Άρθρο της σειράς: “Η πολιτική σκοτώνει το μυαλό”
« Προηγούμενο | Επόμενο »

Αναρωτήθηκες ποτέ ως παιδί αν η χαζοκατασκήνωση που σε έστειλαν οι γονείς σου είχε κάποιο κρυφό σκοπό; π.χ. πως ήταν ένα επιστημονικό πείραμα και πως οι “ομαδάρχες” ήταν απλά ερευνητές που μελετούσαν τη συμπεριφορά σου;

Ούτε κι εγώ.

Αλλά θα ήμασταν πιο καχύποπτοι αν είχαμε διαβάσει το Ενδο-ομαδική Σύγκρουση και Συνεργασία: Το πείραμα του Ρόμπερς Κέιβ των Sherif, Harvey, White, Hood, and Sherif (1954/1961). Σε αυτή τη μελέτη, τα αντικείμενα -συγγνώμη, οι “κατασκηνωτές”- ήταν 22 αγόρια Ε΄ και Στ΄ τάξης, επιλεγμένα από 22 διαφορετικά σχολεία της Οκλαχόμα Σίτυ, από σταθερές, προτεσταντικές οικογένειες, μεσαίου εισοδήματος, με καλή επίδοση στο σχολείο και μέσο IQ 122. Ήταν η καλύτερη επιλογή που μπορούσαν να κάνουν οι ερευνητές ως προς την ομοιότητα και την ψυχική ισορροπία.

Το πείραμα, που έγινε μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, είχε σκοπό να ερευνηθούν τα αίτια -και πιθανές λύσεις- για τις συγκρούσεις μεταξύ ομάδων. Πώς όμως θα ξεκινούσαν μια σύγκρουση για να τη μελετήσουν; Λοιπόν, αρχικά τα αγόρια χωρίστηκαν σε δύο ομάδες των 11 και…

…τελικά αυτό υπήρξε αρκετό.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Are Your Enemies Innately Evil?

26.06.2007 © Eliezer Yudkowsky
Άρθρο της σειράς: “Η πολιτική σκοτώνει το μυαλό”
« Προηγούμενο | Επόμενο »

Όπως συζητήσαμε προηγουμένως, βλέπουμε υπερβολικά μεγάλο συσχετισμό μεταξύ των πράξεων τρίτων και των φυσικών τους τάσεων. Βλέπουμε παράξενες τάσεις που ταιριάζουν ακριβώς με την παράξενη συμπεριφορά που παρατηρούμε, αντί να αναζητήσουμε πραγματικές ή φανταστικές περιστάσεις που θα εξηγούσαν τη συμπεριφορά. Υποθέτουμε ότι είναι μεταλλάγματα.

Όταν κάποιος πραγματικά μας προσβάλει —κάνει κάτι που εμείς (ορθά ή λανθασμένα δεν εγκρίνουμε— τότε, παρατηρώ, πως η πλάνη του συσχετισμού διπλασιάζεται. Φαίνεται πως υπάρχει μια πολύ έντονη τάση να αποδίδουμε τις κακές πράξεις στην μεταλλαγμένη, σατανική φύση του Εχθρού. Όχι ως ηθικό σημείο, αλλά ως αυστηρή ερώτηση πρότερης πιθανότητας, θα πρέπει να αναρωτηθούμε τι πιστεύει ο Εχθρός για την περίσταση που θα μείωνε την φαινόμενη παραδοξότητα της συμπεριφοράς τους. Αυτό θα μας επέτρεπε να υποθέσουμε μια λιγότερο παράδοξη τάση και έτσι να μειώσουμε την απιθανότητα την οποία φορτωνόμαστε.

Την 11η Σεπτεμβρίου 2001, δεκαεννιά άνδρες Μουσουλμάνοι έκαναν αεροπειρατεία σε τέσσερα αεροσκάφη σε μια εσκεμμένη αυτοκτονική προσπάθεια να προκαλέσουν ζημιά στις ΗΠΑ. Γιατί νομίζετε πως το έκαναν; Επειδή έβλεπαν τις ΗΠΑ ως ένα φάρο ελευθερίας στον κόσμο, αλλά είχαν γεννηθεί με την μεταλλαγμένη διάθεση να μισούν την ελευθερία;

Συνέχεια »

Read Full Post »

Correspondence Bias

25.06.2007 © Eliezer Yudkowsky
Άρθρο της σειράς: “Η πολιτική σκοτώνει το μυαλό”
« Προηγούμενο | Επόμενο »

Η Πλάνη του Συσχετισμού είναι η τάση να εξάγουμε συμπεράσματα για τα μοναδικά και διαρκή χαρακτηριστικά ενός ατόμου από συμπεριφορές που μπορούν να εξηγηθούν αποκλειστικά από τις περιστάσεις στις οποίες συμβαίνουν.

Gilbert and Malone

Έχουμε την τάση να ερμηνεύουμε υπερβολικά το συσχετισμό μεταξύ των ενεργειών κάποιου και της προσωπικότητάς του. Όταν βλέπουμε κάποιον να κλωτσάει έναν αυτόματο πωλητή χωρίς προφανή λόγο, υποθέτουμε πως είναι ένας “νευρικός άνθρωπος”. Αλλά όταν το κάνεις εσύ, φταίει που άργησε το λεωφορείο, που πέρασε νωρίς το τραίνο, που άργησες να παραδώσεις μια εργασία και τώρα το καταραμένο το μηχάνημα σου έφαγε τα λεφτά για δεύτερη φορά σήμερα. Σίγουρα, σκέφτεσαι, οποιοσδήποτε θα κλώτσαγε το μηχάνημα στην ίδια περίπτωση.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Σημείωση: Ο συγγραφέας στο κείμενο χρησιμοποιεί τους όρους “liberal” και “libertarian”, αλλά με την έννοια που έχουν λάβει οι λέξεις στις ΗΠΑ σήμερα. Στα ελληνικά τις αποδίδω με τον όρο “φιλελεύθερος” και “νεοφιλελεύθερος/ελευθεριακός” αντίστοιχα. Ο συγγραφέας αναλύει η διάκριση αυτή στο άρθρο του “Untangling Liberalism and Libertarianism”.

 

Happiness is Unbecoming
31.08.2011 © Benjamin Cain

Πολλοί άνθρωποι λένε πως είναι μπερδεμένοι ως προς το νόημα της ζωής· αν υπάρχει ένας άριστος τρόπος να ζεις τη ζωή σου. Το ερώτημα είναι φιλοσοφικό και δεδομένου πως η φιλοσοφία έχει τόσο λίγο πρεστίζ στον πολιτισμό μας, πολλοί υποπτεύονται πως το ερώτημα έχει μείνει μετέωρο. Αυτοί οι άνθρωποι κάνουν διπλό λάθος, αφού η συμπεριφορά τους, αν όχι τα λόγια τους, μας δείχνουν πως συνήθως όχι μόνο αποδέχονται το ερώτημα, αλλά και την απάντηση του ηδονισμού. Ο καλύτερος τρόπος ζωής θεωρείται εκείνος που είναι γεμάτος με την περισσότερη ευτυχία, ήτοι ικανοποίηση και ευχαρίστηση.

Συνέχεια »

Read Full Post »

The Futility of Emergence

26.08.2007 © Eliezer Yudkowsky
Άρθρο της σειράς:
“Μυστηριώδεις απαντήσεις σε μυστηριώδεις ερωτήσεις”

« Προηγούμενο | Επόμενο »

Οι αποτυχίες του φλογιστού και του βιταλισμού είναι ιστορικά γεγονότα. Τολμώ να εκτεθώ και να ονομάσω κάποια τρέχουσα θεωρία που θεωρώ ανάλογα λανθασμένη;

Κατονομάζω την ανάδυση ή τα αναδυόμενα φαινόμενα —που συνήθως ορίζεται ως η μελέτη συστημάτων των οποίων οι ανώτερες συμπεριφορές προκύπτουν ή “αναδύονται” από την αλληλεπίδραση των κατώτερων συστατικών τους. (Wikipedia: “Ο τρόπος με τον οποίο πολύπλοκα συστήματα και μοτίβα προκύπτουν από την πληθώρα σχετικά απλών αλληλεπιδράσεων”).Αν ο ορισμός αυτός χρησιμοποιηθεί ως έχει, τότε περιγράφει κάθε φαινόμενο στη φύση που συμβαίνει σε επίπεδο ανώτερο των μεμονομένων κουαρκ, το οποίο και είναι και το πρόβλημα. Φαντάσου να έδειχνες μια κατάρρευση χρηματιστηρίου και να έλεγες “Δεν είναι κουάρκ!” Σου μοιάζει με εξήγηση αυτό; Όχι; Τότε δεν θα έπρεπε να θεωρείς εξήγηση και το “Είναι αναδυόμενο φαινόμενο!”

Συνέχεια »

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »