Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Πολιτική’ Category

Καλή χρονιά στους αναγνώστες μου, έστω και καθυστερημένα. Το τέλος του 2016 και οι αρχές του 2017 με βρήκαν τόσο απασχολημένο, που χάλασα τις καλές μου συνήθειες όσον αφορά το μπλογκ μου και το παραμέλησα αρκετά (δυστυχώς, το να στήσεις νέα καριέρα από την αρχή δεν είναι καθόλου εύκολο). Αλλά οι εξελίξεις τον τελευταίο καιρό με αναγκάζουν να ασχοληθώ με ένα θέμα που θα περίμενε κανείς πως εν έτει 2017 δεν θα έπρεπε καν να τίθεται υπό συζήτηση. Αλλά να που ξανά και ξανά, την τελευταία δεκαετία, το κεκτημένο της ελευθερίας του λόγου, ίσως από τους βασικότερους πυλώνες στις δυτικές κοινωνίες τελεί υπό αμφισβήτηση. Δεν συμπεριλαμβάνω και την Ελλάδα γιατί σε μια χώρα με νόμους κατά βλασφημίας και Παστίτσιο, είναι ελευθερία του λόγου δεν είναι δεδομένη ακριβώς.

Όποιος παρακολουθεί τα διεθνή τεκταινόμενα θα έχει σίγουρα παρατηρήσει μια αυξανόμενη διάθεση φίμωσης του ιδεολογικού αντιπάλου. Η Δεξιά και ιδίως οι Ακροδεξιοί και οι θρησκευόμενοι Φονταμενταλιστές πάντα είχαν μια διάθεση λογοκρισίας, αλλά φαίνεται πως το κακό χούι αυτό έχει περάσει και στην Αριστερά, σε σημείο που ο αυταρχισμός από μεριάς της έφερε στο προσκήνιο τον όρο “Regressive Left” (=Οπισθοδρομική Αριστερά).

Συνέχεια »

Read Full Post »

Για το πρώτο άρθρο του James Lindsay, συνέχεια του οποίου είναι αυτό, κάντε κλικ εδώ.

Regressive Left-Wing
Authoritarianism

25.01.2015 © James A. Lindsay

Χθες, έγραψα ένα άρθρο για την εν τέλει θρησκευτική φύση της Οπισθοδρομικής Αριστεράς, ή ευρύτερη για τη Θρησκεία της Πολιτικής της Ταυτότητας (υπό την έννοια ότι και οι δύο δημιουργούν Ηθικές Κοινότητες Ιδεολογικής Έδρασης, ΗΚΙΕ, που επιχειρηματολόγησα ως είναι η ορθή γενίκευση της θρησκείας.) Σας συνιστώ να το διαβάσετε πριν συνεχίσετε εδώ καθώς θα χρησιμοποιήσω κάποιες έννοιες, αν και θα προσπαθήσω να τις ξαναορίσω στην πορεία. Σήμερα στόχος μου είναι να ερμηνεύσω την εμφάνιση της αυταρχικής συμπεριφοράς στην Οπισθοδρομική Αριστερά και να την ορίσω ως έκφανση του Αριστερού Αυταρχισμού, μια παραλλαγή της υπάρχουσας ψυχολογικής έννοιας που είναι γνωστή ως Δεξιός Αυταρχισμός. Θέλω να δείξω πως η ΗΚΙΕ της Οπισθοδρομικής Αριστεράς εμφανίζει τα ίδια χαρακτηριστικά και να διευκρινίσω τι μπορούμε να νοήσουμε ως Αριστερό Αυταρχισμό. Πράγματι, ελπίζω να το κάνω αυτό ορίζοντας έναν γενικότερο Ιδεολογικό Αυταρχισμό και να αφήσω Αριστερούς και Δεξιούς να οριστούν από μόνοι τους.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Ο James A. Lindsay είναι μαθηματικός και συγγραφέας βιβλίων αθεϊστικού περιεχομένου (συγκεκριμένα των “Everybody is wrong about God”, Dot, Dot, Dot: Infinity Plus God Equals Folly και God Doesn’t; We Do: Only Humans Can Solve Human Challenges). Το άρθρο παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα οπτική για την θρησκειοποίηση και ιεροποίηση πολιτικών θέσεων καθώς και μια ιδιάζουσα προσπάθεια ορισμού της “θρησκείας” εν γένει. Δεν είμαι σίγουρος πως συμφωνώ απόλυτα με όλα όσα αναφέρει, αλλά στο σύνολο και τα δύο άρθρα για το ζήτημα είναι τροφή για σκέψη). Η μετάφραση, όπως πάντα, έγινε με την άδεια του συγγραφέα.

Θα ξεκινήσω προτείνοντας έναν νέο όρο που ακούγεται αστείος, αλλά δεν είναι. Οφοβοφοβία.

Η οφοβοφοβία είναι ο παράλογος φόβος ότι μπορεί να θεωρηθεί κανείς ως μισαλλόδοξος και ρατσιστής (από τον εαυτό του ή τρίτους) αν κριθεί πως δεν είναι επαρκώς ευαισθητοποιημένος ως προς τις εμπειρίες μια συγκεκριμένης ομάδας ατόμων.

Η οφοβοφοβία είναι το ισχυρότερη κινητήριος δύναμη σε αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε Θρησκεία των Πολιτικών της Ταυτότητας (Identity Politics), της οποίας η πιο ακραία μορφή πλέον αποκαλείται, και ορθώς, Οπισθοδρομική Αριστερά. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα οφοβοφοβικής θέσης είναι η αναίτια και λυσσαλέα προσπάθεια να συγχιστούν οι όροι Μουσουλμάνοι, Ισλάμ, Πολιτικός Ισλαμισμός και Τζιχαντιστικός Ισλαμισμός και είναι ο παράλογος φόβος να θεωρηθεί κανείς ισλαμοφοβικός επειδή δεν είναι επαρκώς ευαισθητοποιημένος για τους όρους αυτούς. Τέτοιοι άνθρωποι είναι ισλαμοφοβικοί.

Στο πρόσφατο βιβλίο μου, Όλοι κάνουν λάθος για το Θεό, βασίζω την ανάλυσή μου στην παρατήρηση πως οι θρησκείες είναι ένα ιδιαίτερο είδος κοινωνικού αντικειμένου που ονομάζεται ηθική κοινότητα. Μια ηθική κοινότητα είναι ένα σύνολο ατόμων με κοινή ηθική συμπεριφορά (και δεν εννοώ “ηθική” με τη γενικόλογη και σχεδόν άχρηστη έννοια των ηθικών φιλοσόφων που αναρωτιούνται “τι είναι καλό;“, αλλά την συνήθη χρήση που κάνουν οι ψυχολόγοι -ένα σύνολο πεποιθήσεων, συμπεριφορών, διαισθήσεων και κοινωνικών κωδικών που επιτρέπουν τη λειτουργία κοινοτήτων. Θα χρησιμοποιώ την έννοια ηθικό πλαίσιο για την πρώτη περίπτωση.)

Οι θρησκείες είναι εν γένει μια ειδική περίπτωση ηθικών κοινοτήτων, τις οποίες ορίζω στο βιβλίο μου ως Ηθικές Κοινότητες Iδεολογικής Έδρασης (ΗΚΙΕ). Αυτό που καθιστά τις θρησκείες ΗΚΙΕ είναι ότι έχουν κάποιες αδιαμφισβήτητες ή ιερές πεποιθήσεις. Οι ΗΚΙΕ είναι μια ευρεία κατηγορία που συμπεριλαμβάνει και πολιτικά κόμματα καθώς και άλλα κοινωνικά αντικείμενα. Όπως ήδη υποννόησα αποκαλώντας την Πολιτική της Ταυτότητας “θρησκεία”, η Οπισθοδρομική Αριστερά αποτελεί μια ΗΚΙΕ, ένα ημι-θρησκευτικό αντικείμενο. Δεν αποτελεί δε έκπληξη πως ως κοινότητα συχνά εμφανίζει το χειρότερο είδος θρησκευτικής συμπεριφοράς.

Εδώ ελπίζω να μπορέσω να εξηγήσω πως συμβαίνει αυτό.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Η εκκλησιαστική περιουσία στην Ελλάδα είναι μια ιδιαίτερα πονεμένη ιστορία που κρατάει από τις απαρχές του Ελληνικού Κράτους στις αρχές του 1830 μέχρι σήμερα και εμπλέκεται και με την μισθοδοσία των κληρικών από τον κρατικό κορβανά.

Παραδόξως, αν και το ζήτημα είναι και ιδιαίτερα ενδιαφέρον, αλλά και ιδιαιτέρως σημαντικό, εγώ προσωπικά ελάχιστα άρθρα για το θέμα που να περιέχουν ουσιαστικές πληροφορίες. Όλα αυτά τα άρθρα θα τα βρείτε στις πηγές στο τέλος του άρθρου και είναι ελάχιστα. Σημαντικό είναι να αναφέρω πως οι περισσότερες αναφορές στο θέμα είναι απλά ένα τεράστιο σπασμένο τηλέφωνο, όπου όλοι αντιγράφουν τα 3-4 αυτά βασικά άρθρα, μεταφέρουν σφάλματα ο ένας από τον άλλο και τα μεταδίδουν στον επόμενο τσαπατσούλη διαδικτυακό συγγραφέα ή “δημοσιογράφο” που θέλει να εκμεταλλευτεί το κλίμα των ημερών για μερικά κλικ.

Για τους θρησκευόμενους αναγνώστες που θα πέσουν σε αυτό το άρθρο θα ήθελα να τους ενημερώσω πως μπορεί να είμαι άθεος, αλλά με αυτή τη δουλειά εδώ πέρα προσπάθησα να απομονώσω τα στοιχεία από τις εμπάθειες εκατέρωθεν, την προπαγάνδα και τους περιττούς συναισθηματισμούς. Γράφω μεν κι εγώ την άποψή μου, αλλά στο τέλος και ξέχωρα. Όλα τα ενδιάμεσα είναι στοιχεία κυρίως από ΦΕΚ, πίνακες από διάφορες έγγραφες πηγές και για την πρώτη περίοδο του Ελληνικού Κράτους από βιβλία και μαρτυρίες της εποχής. Τα ΦΕΚ θα τα βρείτε όλα αποθηκευμένα εδώ στο ιστολόγιό μου, τοπικά, αλλά έχω συμπεριλάβει όλες τις πληροφορίες (όχι μόνο αριθμό νόμου) για να μπορέσετε να τα βρείτε και μόνοι σας στο Εθνικό Τυπογραφείο, όπου υπάρχουν όλα τα ΦΕΚ σκαναρισμένα από το πρώτο κιόλας το 1833.

Κάποια από τα στοιχεία εδώ τα έχω συλλέξει εδώ και αρκετά χρόνια, αλλά δεν είχα καταπιαστεί να τα συγκεντρώσω σε μορφή άρθρου. Άλλα τα βρήκα μέσα στο τελευταίο έτος. Το ζήτημα είναι τόσο μπλεγμένο που το ξέμπλεγμα του κουβαριού είναι δύσκολο, αλλά φέτος κατάφερα και βρήκα και κάποιες πηγές που άρχισαν να το ξεμπερδεύουν περαιτέρω.

Επίσης να σημειώσω πως λόγω της έκτασης της εργασίας είναι αναπόφευκτο το ότι κάποια σφάλματα και παροράματα θα έχουν περάσει στο κείμενο. Θα τα διορθώνω καθώς θα τα βρίσκω.

Θέλω να ευχαριστήσω τον egore που με έπρηζε σχεδόν σε κάθε συγκέντρωση για καφέ της Ένωσης Αθέων να τα παρουσιάσω. Καλή ανάγνωση (και καλό κουράγιο)!

Συνέχεια »

Read Full Post »

Στο ιστολόγιο “Background Probability” o Damion είχε μια ενδιαφέρουσα ιδέα που κατέθεσε σε άρθρο του. Δεδομένης της αρνητικής διάθεσης των Αμερικανών να ψηφίσουν άθεους πολιτικούς (και δη άθεο Πρόεδρο), όπως φαίνεται και στο παρακάτω τιτίβισμα της οργάνωσης “Secular Oregon” θέλησε να δει αν και κατά πόσο η θρησκευτικότητα συσχετίζεται αρνητικά με τη διαφθορά. Τα αποτελέσματα μπορείτε να τα δείτε στο άρθρο του, αλλά εν συντομία, βρήκε ένα μέτριο συσχετισμό μεταξύ θρησκευτικότητας και διαφθροράς (το αντίθετο από ό,τι θα ήθελε κάποιος θρησκευόμενος).

Η ιδέα του μου άρεσε και είπα να την επεκτείνω (οπότε θα υποστείτε άλλο ένα άρθρο που έχει σχέση με στατιστική). Ο Damion χρησιμοποποίησε δεδομένα μόνο για τις χώρες του OECD και μόνο για τις μεταβλητές “θρησκευτικότητα” και “διαφθορά”. Εγώ μεγάλωσα το δείγμα στο μέγιστο δυνατό και πρόσθεσα άλλες δύο μεταβλητές: το επίπεδο Παιδείας και τον Δείκτη Ευτυχίας. Συνολικά τα δεδομένα που χρησιμοποίησα είχαν από κοινού 78 κράτη, τα οποία εμφανίζονται στον παρακάτω πίνακα, μαζί με τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για τη στατιστική ανάλυση (οι πηγές των στοιχείων εμφανίζονται στο υπόμνημα, στο πλάι).

Συνέχεια »

Read Full Post »

Μία σειρά άρθρων του Joseph Hoffmann για τα προβλήματα του σύγχρονου μουσουλμανικού κόσμου και τον μαινόμενο ισλαμικό φονταμενταλισμό. Η άποψή του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς έχει ζήσει και έχει διδάξει πολλά χρόνια σε πανεπιστήμια σε μουσουλμανικές χώρες. Το πρώτο άρθρο βρίσκεται εδώ, το δεύτερο εδώ και το τρίτο εδώ.

 

Charlie and Ahmed
10.01.2015 © Joseph Hoffmann

 

Ένας φίλος έγραψε στην τελευταία μου ανάρτηση για το ριζοσπαστικό Ισλάμ πως οι Μουσουλμάνοι φίλοι και γείτονές του στην Οξφόρδη δεν έχουν καμία σχέση με ό,τι βλέπει στην τηλεόραση. Είναι φιλήσυχοι, νομοταγείς και καλοί πολίτες του Βασιλείου.

Φυσικά και αυτό αληθεύει. Η Κυρία Σαλήμ είναι μια υπέροχη γυναίκα και ο γιος της ο Αχμέτ, ένα παιδί με λαμπερά μάτια, έχει το μέλλον μπροστά του και θα ξεκινήσει το γυμνάσιο του χρόνου. Τι θα μπορούσε να είναι πιο προφανές από το ότι το να την βάλουμε στην ίδια κατηγορία με πιο τοξικά παραδείγματα της πίστης της είναι πολύ κακόπιστο.

Μας βομβαρδίζουν αυτές τις μέρες πως πρέπει να θυμόμαστε ότι ο εχθρός δεν είναι το Ισλάμ, αλλά η τρομοκρατία με την ευρύτερη έννοια. Σωστό είναι αυτό, αλλά λιγότερο από ότι λέγεται, και περιμένω πως θα τα ακούσω που το είπα αυτό… ξανά.

Μετά την 11η Σεπτεμβρίου (ενώ τα μέλη της οικογένειας Μπιν Λάντεν το έσκαγαν από την Καλιφόρνια πίσω στη Σαουδική Αραβία) αρκετοί έλεγαν πως ο πόλεμος ενάντια στον “τρόμο” ή την “τρομοκρατία” στερείται νοήματος. Ο George Soros αποκάλεσε τη φράση “ψευδή μεταφορά”. Ο γλωσσολόγος George Lakoff είπε πως δεν μπορεί να υπάρχει πόλεμος ενάντια στον τρόμο μιας και είναι αφηρημένη έννοια. “Ο τρόμος δεν μπορεί να καταστραφεί με όπλα, ούτε να υπογράψει συνθήκη ειρήνης. Ένας πόλεμος ενάντια στον τρόμο δεν έχει τέλος.”

Ωστόσο φαινόταν προτιμότερο να πολεμήσουμε ενάντια σε κάτι που δεν μπορούσαμε να κερδίσουμε παρά να τσινίσουμε τα σκυλιά του πολέμου και να ταράξουμε 1,6 δισεκατομμύρια Μουσουλμάνους, μερικοί εκ των οποίων το ρίξανε στο χορό την 11η Σεπτεμβρίου, με την πιθανότητα να ξεκινήσει και επίσημα η μάχη των πολιτισμών.

Δυστυχώς ο πόλεμος ενάντια στον “τρόμο” ή το “ριζοσπαστικό Ισλάμ” (αυτό που οι φονταμενταλιστές απλά αποκαλούν “αληθινή πίστη” الإسلام الحقيقي) ή την Αλ Κάιντα και τους “συνεργάτες” της και τους εκπαιδευόμενους αποκεφαλίστες της παγκοσμίως, είναι αδιανόητος χωρίς το Ισλάμ. Αυτό είναι το ζήτημα.

Και αυτό είναι το πρόβλημα. Η βία που βλέπουμε στη Μέση Ανατολή, το Πακιστάν, τη Βόρειο Αφρική, τη Μαλαισία και την Ινδονησία δεν είναι ούτε ασώματη, ούτε αόριστη. Χωρίς το φιλολογικό, εκπαιδευτικό και κοινωνικό πλαίσιο του Ισλάμ σε αυτά τα μέρη του κόσμη -πλέον εισαχθέντα και στην Ευρώπη- η τρέχουσα κατάσταση είναι αδιανόητη.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Μία σειρά άρθρων του Joseph Hoffmann για τα προβλήματα του σύγχρονου μουσουλμανικού κόσμου και τον μαινόμενο ισλαμικό φονταμενταλισμό. Η άποψή του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς έχει ζήσει και έχει διδάξει πολλά χρόνια σε πανεπιστήμια σε μουσουλμανικές χώρες. Το δεύτερο άρθρο θα βρίσκεται σε λίγες μέρες εδώ, το τρίτο εδώ και το τέταρτο εδώ.

 

Humiliating God:
The real cost of islamic terror

03.01.2015 © Joseph Hoffmann

 

ἀπὸ δὲ τῶν ἡμερῶν Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ ἕως ἄρτι ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν (Μτ 11,12).

Υπάρχουν Μουσουλμάνοι που πιστεύουν πως ο Αλλάχ κοίταζε επιδοκιμαστικά όταν το 2001 -ή όπως μετράει το χρόνο- κάποιοι από τους πιστούς του έριξαν αεροπλάνα με επιχειρηματίες και δασκάλους, γιαγιάδες και μωρά, σε δύο ουρανοξύστες της Νέας Υόρκης, σκοτώνοντας άλλους 2000 εργαζόμενους, γραμματείς, φύλακες, καθαριστές και πωλητές σάντουιτς.

Υπάρχουν Μουσουλμάνοι που πιστεύουν πως ο Αλλάχ επιδοκίμασε, αν όχι διέταξε, την δολοφονία 136 παιδιών και δεκάδων άλλων σε δημοτικό σχολείο στην Πεσαβάρ το Δεκέμβριο του 2014.

Υπάρχουν Μουσουλμάνοι που πιστεύουν πως οι απαγωγή, ο βιασμός και ο βίαιος γάμος και εξισλαμισμός των 400 κοριτσιών στη Νιγηρία στηρίζεται από τις γραφές και αντικατοπτρίζει τη θέληση του Θεού.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Older Posts »