Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Συντηρητισμός’ Category

Άλλη μία νέα περίπτωση όπου οι Χριστιανοί Φονταμενταλιστές εν Ελλάδι χρησιμοποιούν το νόμο για να ταλαιπωρήσουν καλλιτέχνες και δημιουργούς.

  • Παλιά είχαμε το “Corpus Christi” (μπορείτε να διαβάσετε για το περιστατικό εδώ). Νομίζω αθωώθηκαν, αλλά δεν παίρνω κι όρκο γιατί δεν βρήκα πηγές που να το αναφέρουν. Μπορεί και να μην έχει καν τελεσιδικήσει ακόμη.
  • Μετά είχαμε τον “Γέροντα Πασίτσιο” που τελικά καταδικάστηκε το 2014 σε 10 μήνες με 3ετή αναστολή (εδώ ο ίδιος ο πρωταγωνιστής διηγείται την ιστορία του.
  • Έπειτα είχαμε το Διονύση Καβαλιεράτο, του οποίου η “βλάσφημη” έκθεση (εδώ) δέχτηκε την εισβολή από πάνω-κάτω τους ίδιους ανθρώπους, οι οποίοι τον έσυραν κι αυτόν στα δικαστήρια το 2013. Ευτυχώς αυτός αθωώθηκε, προς μεγάλη θλίψη τους.

Και τώρα έχουμε μια νέα υπόθεση να προσθέσουμε στη λίστα. Πριν μερικές μέρες ένας Παλαιοημερολογίτης μοναχός, γνωστός για τα εν μέρει αστεία, εν μέρει ανησυχητικά καμώματά του* ηγήθηκε μιας μικρής ομάδας διαδηλωτών κατά “βλάσφημης” θεατρικής παράστασης στη Θεσσαλονίκη· της “Ώρα του Διαβόλου” του Πορτογάλου συγγραφέα Φερνάντο Πεσόα (γραμμένο στις αρχές του 20ου αι. Ο Πεσόα πέθανε το 1935).

Συνέχεια »

Advertisements

Read Full Post »

Yet another case where the Christian Fundamentalists in Greece can use the law to abuse artists and creators.

  • First there was “Corpus Christi” (you can read about it here, here and here) I think they were acquitted, but I’m not entirely sure; I can’t find any sources to that.
  • Then there was “Elder Pastitsios” (here, here and here) who was eventually convicted in 2014 to 10 months in prison (suspended for 3 years).
  • Then there was Dionysis Kavalieratos (here) who had his art exhibit invaded by more or less the same people who got offended and dragged him to court as well in 2013. Thankfully, he was acquitted.

And now there’s a new case to add to this list. A few days ago an Old Calendarist monk, well-known for his semi-hillarious, semi-worrying antics* led a small group of people in protest against a “blasphemous” theatrical play in Thessaloniki; “The Hour of the Devil” by Portuguese playwright Ferndando Pessoa (written in the early 20th c.; Pessoa died in 1935).

Read On »

Read Full Post »

Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου για το ζήτημα της μήνυσης προς την Κέζα Λώρη ουσιαστικά για hate speech, σας παρουσιάζω μερικά αποτελέσματα βάσει της μεγαλύτερης έρευνας που έχει γίνει μέχρι στιγμής για τις απόψεις του μουσουλμανικού κόσμου από την Pew Research το 2013. Ολόκληρη τη μελέτη μαζί με τα ωμά στοιχεία μπορείτε να τη βρείτε και να τη διαβάσετε εδώ, με τίτλο The World’s Muslims: Religion, Politics and Society. Σε αυτή τη μελέτη είχε βασιστεί και ο Greek Sceptic για να γράψει πρόπερσι ένα άρθρο, αλλά η μελέτη σκέτη με τα ποσοστά ανά χώρα δεν είναι και τόσο εύκολα κατανοητή. Θα προσπαθήσω να κάνω κάπως καλύτερη δουλειά εδώ.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στις παρακάτω χώρες με μεγάλο ντόπιο μουσουλμανικό πληθυσμό. Συνολικά αντιπροσωπεύει έναν πληθυσμό περίπου 1,1 δις Μουσουλμάνων, αλλά είναι σημαντικό να σημειωθεί πως δεν ερωτήθηκαν όλες οι ερωτήσεις σε όλες τις χώρες (κλικ για μεγέθυνση).

Συνέχεια »

Read Full Post »

Καλή χρονιά στους αναγνώστες μου, έστω και καθυστερημένα. Το τέλος του 2016 και οι αρχές του 2017 με βρήκαν τόσο απασχολημένο, που χάλασα τις καλές μου συνήθειες όσον αφορά το μπλογκ μου και το παραμέλησα αρκετά (δυστυχώς, το να στήσεις νέα καριέρα από την αρχή δεν είναι καθόλου εύκολο). Αλλά οι εξελίξεις τον τελευταίο καιρό με αναγκάζουν να ασχοληθώ με ένα θέμα που θα περίμενε κανείς πως εν έτει 2017 δεν θα έπρεπε καν να τίθεται υπό συζήτηση. Αλλά να που ξανά και ξανά, την τελευταία δεκαετία, το κεκτημένο της ελευθερίας του λόγου, ίσως από τους βασικότερους πυλώνες στις δυτικές κοινωνίες τελεί υπό αμφισβήτηση. Δεν συμπεριλαμβάνω και την Ελλάδα γιατί σε μια χώρα με νόμους κατά βλασφημίας και Παστίτσιο, είναι ελευθερία του λόγου δεν είναι δεδομένη ακριβώς.

Όποιος παρακολουθεί τα διεθνή τεκταινόμενα θα έχει σίγουρα παρατηρήσει μια αυξανόμενη διάθεση φίμωσης του ιδεολογικού αντιπάλου. Η Δεξιά και ιδίως οι Ακροδεξιοί και οι θρησκευόμενοι Φονταμενταλιστές πάντα είχαν μια διάθεση λογοκρισίας, αλλά φαίνεται πως το κακό χούι αυτό έχει περάσει και στην Αριστερά, σε σημείο που ο αυταρχισμός από μεριάς της έφερε στο προσκήνιο τον όρο “Regressive Left” (=Οπισθοδρομική Αριστερά).

Συνέχεια »

Read Full Post »

Για όποιον ασχολείται με τα αθεϊστικά τεκταινόμενα εν Ελλάδι θα γνωρίζει για το έθιμο πλέον του “Φανερού Δείπνου”. Φέτος πρέπει να είναι η 6η φορά που πραγματοποιείται και το εθιμοτυπικό περιέχει κρεατοφαγία και διασκέδαση την Μ.Παρασκευή (αν και εννοείται πως ο καθένας τρώει ότι θέλει· το ζητούμενο είναι να ξεφεύγουμε από το πνεύμα της νηστείας και της εθιμοτυπικής διατροφικής καταπίεσης), ως αντίδραση στο επίπλαστο κλίμα πένθους και κατάνυξης που επικρατεί κατά την ημέρα αυτή. Και λέω επίπλαστο καθώς σε ουκ ολίγες πόλεις, ούτως ή άλλως, πραγματοποιείται ντερλίκωμα μέχρι τελικής πτώσεως στα τσιπουράδικα μετά την περιφορά του επιταφίου (με νηστίσιμα εδέσματα, βεβαίως βεβαίως). Έχω την εντύπωση ότι το “έθιμο” αυτό διαδόθηκε από τη Λάρισα, αλλά μπορεί να κάνω και λάθος.

Οπότε μου έκανε εντύπωση όταν είδα πως ξαφνικά τα απανταχού χριστιανοσάιτ θυμήθηκαν μετά από τόσα χρόνια το “Φανερό Δείπνο” και το ανέδειξαν σε μείζον ζήτημα, καθώς φυσικά σοβαρότερο πρόβλημα δεν υπάρχει, ούτε στην Ελλάδα, ούτε στους εκκλησιαστικούς χώρους. Η είδηση μετά αναπαράχθηκε και από διάφορα άλλα σάιτ, ιδίως κάποια “ενημερωτικά” και click-baity. Μέχρι και η Μητρόπολη Ξάνθης αναφέρθηκε στο θέμα. Τόσο σημαντικές οι αφεντομουτσουνάρες μας!

Συνέχεια »

Read Full Post »

Για το πρώτο άρθρο του James Lindsay, συνέχεια του οποίου είναι αυτό, κάντε κλικ εδώ.

Regressive Left-Wing
Authoritarianism

25.01.2015 © James A. Lindsay

Χθες, έγραψα ένα άρθρο για την εν τέλει θρησκευτική φύση της Οπισθοδρομικής Αριστεράς, ή ευρύτερη για τη Θρησκεία της Πολιτικής της Ταυτότητας (υπό την έννοια ότι και οι δύο δημιουργούν Ηθικές Κοινότητες Ιδεολογικής Έδρασης, ΗΚΙΕ, που επιχειρηματολόγησα ως είναι η ορθή γενίκευση της θρησκείας.) Σας συνιστώ να το διαβάσετε πριν συνεχίσετε εδώ καθώς θα χρησιμοποιήσω κάποιες έννοιες, αν και θα προσπαθήσω να τις ξαναορίσω στην πορεία. Σήμερα στόχος μου είναι να ερμηνεύσω την εμφάνιση της αυταρχικής συμπεριφοράς στην Οπισθοδρομική Αριστερά και να την ορίσω ως έκφανση του Αριστερού Αυταρχισμού, μια παραλλαγή της υπάρχουσας ψυχολογικής έννοιας που είναι γνωστή ως Δεξιός Αυταρχισμός. Θέλω να δείξω πως η ΗΚΙΕ της Οπισθοδρομικής Αριστεράς εμφανίζει τα ίδια χαρακτηριστικά και να διευκρινίσω τι μπορούμε να νοήσουμε ως Αριστερό Αυταρχισμό. Πράγματι, ελπίζω να το κάνω αυτό ορίζοντας έναν γενικότερο Ιδεολογικό Αυταρχισμό και να αφήσω Αριστερούς και Δεξιούς να οριστούν από μόνοι τους.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Ο James A. Lindsay είναι μαθηματικός και συγγραφέας βιβλίων αθεϊστικού περιεχομένου (συγκεκριμένα των “Everybody is wrong about God”, Dot, Dot, Dot: Infinity Plus God Equals Folly και God Doesn’t; We Do: Only Humans Can Solve Human Challenges). Το άρθρο παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα οπτική για την θρησκειοποίηση και ιεροποίηση πολιτικών θέσεων καθώς και μια ιδιάζουσα προσπάθεια ορισμού της “θρησκείας” εν γένει. Δεν είμαι σίγουρος πως συμφωνώ απόλυτα με όλα όσα αναφέρει, αλλά στο σύνολο και τα δύο άρθρα για το ζήτημα είναι τροφή για σκέψη). Η μετάφραση, όπως πάντα, έγινε με την άδεια του συγγραφέα.

Θα ξεκινήσω προτείνοντας έναν νέο όρο που ακούγεται αστείος, αλλά δεν είναι. Οφοβοφοβία.

Η οφοβοφοβία είναι ο παράλογος φόβος ότι μπορεί να θεωρηθεί κανείς ως μισαλλόδοξος και ρατσιστής (από τον εαυτό του ή τρίτους) αν κριθεί πως δεν είναι επαρκώς ευαισθητοποιημένος ως προς τις εμπειρίες μια συγκεκριμένης ομάδας ατόμων.

Η οφοβοφοβία είναι το ισχυρότερη κινητήριος δύναμη σε αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε Θρησκεία των Πολιτικών της Ταυτότητας (Identity Politics), της οποίας η πιο ακραία μορφή πλέον αποκαλείται, και ορθώς, Οπισθοδρομική Αριστερά. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα οφοβοφοβικής θέσης είναι η αναίτια και λυσσαλέα προσπάθεια να συγχιστούν οι όροι Μουσουλμάνοι, Ισλάμ, Πολιτικός Ισλαμισμός και Τζιχαντιστικός Ισλαμισμός και είναι ο παράλογος φόβος να θεωρηθεί κανείς ισλαμοφοβικός επειδή δεν είναι επαρκώς ευαισθητοποιημένος για τους όρους αυτούς. Τέτοιοι άνθρωποι είναι ισλαμοφοβικοί.

Στο πρόσφατο βιβλίο μου, Όλοι κάνουν λάθος για το Θεό, βασίζω την ανάλυσή μου στην παρατήρηση πως οι θρησκείες είναι ένα ιδιαίτερο είδος κοινωνικού αντικειμένου που ονομάζεται ηθική κοινότητα. Μια ηθική κοινότητα είναι ένα σύνολο ατόμων με κοινή ηθική συμπεριφορά (και δεν εννοώ “ηθική” με τη γενικόλογη και σχεδόν άχρηστη έννοια των ηθικών φιλοσόφων που αναρωτιούνται “τι είναι καλό;“, αλλά την συνήθη χρήση που κάνουν οι ψυχολόγοι -ένα σύνολο πεποιθήσεων, συμπεριφορών, διαισθήσεων και κοινωνικών κωδικών που επιτρέπουν τη λειτουργία κοινοτήτων. Θα χρησιμοποιώ την έννοια ηθικό πλαίσιο για την πρώτη περίπτωση.)

Οι θρησκείες είναι εν γένει μια ειδική περίπτωση ηθικών κοινοτήτων, τις οποίες ορίζω στο βιβλίο μου ως Ηθικές Κοινότητες Iδεολογικής Έδρασης (ΗΚΙΕ). Αυτό που καθιστά τις θρησκείες ΗΚΙΕ είναι ότι έχουν κάποιες αδιαμφισβήτητες ή ιερές πεποιθήσεις. Οι ΗΚΙΕ είναι μια ευρεία κατηγορία που συμπεριλαμβάνει και πολιτικά κόμματα καθώς και άλλα κοινωνικά αντικείμενα. Όπως ήδη υποννόησα αποκαλώντας την Πολιτική της Ταυτότητας “θρησκεία”, η Οπισθοδρομική Αριστερά αποτελεί μια ΗΚΙΕ, ένα ημι-θρησκευτικό αντικείμενο. Δεν αποτελεί δε έκπληξη πως ως κοινότητα συχνά εμφανίζει το χειρότερο είδος θρησκευτικής συμπεριφοράς.

Εδώ ελπίζω να μπορέσω να εξηγήσω πως συμβαίνει αυτό.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Older Posts »