Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Προοδευτισμός’ Category

Καλή χρονιά στους αναγνώστες μου, έστω και καθυστερημένα. Το τέλος του 2016 και οι αρχές του 2017 με βρήκαν τόσο απασχολημένο, που χάλασα τις καλές μου συνήθειες όσον αφορά το μπλογκ μου και το παραμέλησα αρκετά (δυστυχώς, το να στήσεις νέα καριέρα από την αρχή δεν είναι καθόλου εύκολο). Αλλά οι εξελίξεις τον τελευταίο καιρό με αναγκάζουν να ασχοληθώ με ένα θέμα που θα περίμενε κανείς πως εν έτει 2017 δεν θα έπρεπε καν να τίθεται υπό συζήτηση. Αλλά να που ξανά και ξανά, την τελευταία δεκαετία, το κεκτημένο της ελευθερίας του λόγου, ίσως από τους βασικότερους πυλώνες στις δυτικές κοινωνίες τελεί υπό αμφισβήτηση. Δεν συμπεριλαμβάνω και την Ελλάδα γιατί σε μια χώρα με νόμους κατά βλασφημίας και Παστίτσιο, είναι ελευθερία του λόγου δεν είναι δεδομένη ακριβώς.

Όποιος παρακολουθεί τα διεθνή τεκταινόμενα θα έχει σίγουρα παρατηρήσει μια αυξανόμενη διάθεση φίμωσης του ιδεολογικού αντιπάλου. Η Δεξιά και ιδίως οι Ακροδεξιοί και οι θρησκευόμενοι Φονταμενταλιστές πάντα είχαν μια διάθεση λογοκρισίας, αλλά φαίνεται πως το κακό χούι αυτό έχει περάσει και στην Αριστερά, σε σημείο που ο αυταρχισμός από μεριάς της έφερε στο προσκήνιο τον όρο “Regressive Left” (=Οπισθοδρομική Αριστερά).

Συνέχεια »

Read Full Post »

Για το πρώτο άρθρο του James Lindsay, συνέχεια του οποίου είναι αυτό, κάντε κλικ εδώ.

Regressive Left-Wing
Authoritarianism

25.01.2015 © James A. Lindsay

Χθες, έγραψα ένα άρθρο για την εν τέλει θρησκευτική φύση της Οπισθοδρομικής Αριστεράς, ή ευρύτερη για τη Θρησκεία της Πολιτικής της Ταυτότητας (υπό την έννοια ότι και οι δύο δημιουργούν Ηθικές Κοινότητες Ιδεολογικής Έδρασης, ΗΚΙΕ, που επιχειρηματολόγησα ως είναι η ορθή γενίκευση της θρησκείας.) Σας συνιστώ να το διαβάσετε πριν συνεχίσετε εδώ καθώς θα χρησιμοποιήσω κάποιες έννοιες, αν και θα προσπαθήσω να τις ξαναορίσω στην πορεία. Σήμερα στόχος μου είναι να ερμηνεύσω την εμφάνιση της αυταρχικής συμπεριφοράς στην Οπισθοδρομική Αριστερά και να την ορίσω ως έκφανση του Αριστερού Αυταρχισμού, μια παραλλαγή της υπάρχουσας ψυχολογικής έννοιας που είναι γνωστή ως Δεξιός Αυταρχισμός. Θέλω να δείξω πως η ΗΚΙΕ της Οπισθοδρομικής Αριστεράς εμφανίζει τα ίδια χαρακτηριστικά και να διευκρινίσω τι μπορούμε να νοήσουμε ως Αριστερό Αυταρχισμό. Πράγματι, ελπίζω να το κάνω αυτό ορίζοντας έναν γενικότερο Ιδεολογικό Αυταρχισμό και να αφήσω Αριστερούς και Δεξιούς να οριστούν από μόνοι τους.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Ο James A. Lindsay είναι μαθηματικός και συγγραφέας βιβλίων αθεϊστικού περιεχομένου (συγκεκριμένα των “Everybody is wrong about God”, Dot, Dot, Dot: Infinity Plus God Equals Folly και God Doesn’t; We Do: Only Humans Can Solve Human Challenges). Το άρθρο παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα οπτική για την θρησκειοποίηση και ιεροποίηση πολιτικών θέσεων καθώς και μια ιδιάζουσα προσπάθεια ορισμού της “θρησκείας” εν γένει. Δεν είμαι σίγουρος πως συμφωνώ απόλυτα με όλα όσα αναφέρει, αλλά στο σύνολο και τα δύο άρθρα για το ζήτημα είναι τροφή για σκέψη). Η μετάφραση, όπως πάντα, έγινε με την άδεια του συγγραφέα.

Θα ξεκινήσω προτείνοντας έναν νέο όρο που ακούγεται αστείος, αλλά δεν είναι. Οφοβοφοβία.

Η οφοβοφοβία είναι ο παράλογος φόβος ότι μπορεί να θεωρηθεί κανείς ως μισαλλόδοξος και ρατσιστής (από τον εαυτό του ή τρίτους) αν κριθεί πως δεν είναι επαρκώς ευαισθητοποιημένος ως προς τις εμπειρίες μια συγκεκριμένης ομάδας ατόμων.

Η οφοβοφοβία είναι το ισχυρότερη κινητήριος δύναμη σε αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε Θρησκεία των Πολιτικών της Ταυτότητας (Identity Politics), της οποίας η πιο ακραία μορφή πλέον αποκαλείται, και ορθώς, Οπισθοδρομική Αριστερά. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα οφοβοφοβικής θέσης είναι η αναίτια και λυσσαλέα προσπάθεια να συγχιστούν οι όροι Μουσουλμάνοι, Ισλάμ, Πολιτικός Ισλαμισμός και Τζιχαντιστικός Ισλαμισμός και είναι ο παράλογος φόβος να θεωρηθεί κανείς ισλαμοφοβικός επειδή δεν είναι επαρκώς ευαισθητοποιημένος για τους όρους αυτούς. Τέτοιοι άνθρωποι είναι ισλαμοφοβικοί.

Στο πρόσφατο βιβλίο μου, Όλοι κάνουν λάθος για το Θεό, βασίζω την ανάλυσή μου στην παρατήρηση πως οι θρησκείες είναι ένα ιδιαίτερο είδος κοινωνικού αντικειμένου που ονομάζεται ηθική κοινότητα. Μια ηθική κοινότητα είναι ένα σύνολο ατόμων με κοινή ηθική συμπεριφορά (και δεν εννοώ “ηθική” με τη γενικόλογη και σχεδόν άχρηστη έννοια των ηθικών φιλοσόφων που αναρωτιούνται “τι είναι καλό;“, αλλά την συνήθη χρήση που κάνουν οι ψυχολόγοι -ένα σύνολο πεποιθήσεων, συμπεριφορών, διαισθήσεων και κοινωνικών κωδικών που επιτρέπουν τη λειτουργία κοινοτήτων. Θα χρησιμοποιώ την έννοια ηθικό πλαίσιο για την πρώτη περίπτωση.)

Οι θρησκείες είναι εν γένει μια ειδική περίπτωση ηθικών κοινοτήτων, τις οποίες ορίζω στο βιβλίο μου ως Ηθικές Κοινότητες Iδεολογικής Έδρασης (ΗΚΙΕ). Αυτό που καθιστά τις θρησκείες ΗΚΙΕ είναι ότι έχουν κάποιες αδιαμφισβήτητες ή ιερές πεποιθήσεις. Οι ΗΚΙΕ είναι μια ευρεία κατηγορία που συμπεριλαμβάνει και πολιτικά κόμματα καθώς και άλλα κοινωνικά αντικείμενα. Όπως ήδη υποννόησα αποκαλώντας την Πολιτική της Ταυτότητας “θρησκεία”, η Οπισθοδρομική Αριστερά αποτελεί μια ΗΚΙΕ, ένα ημι-θρησκευτικό αντικείμενο. Δεν αποτελεί δε έκπληξη πως ως κοινότητα συχνά εμφανίζει το χειρότερο είδος θρησκευτικής συμπεριφοράς.

Εδώ ελπίζω να μπορέσω να εξηγήσω πως συμβαίνει αυτό.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Μία σειρά άρθρων του Joseph Hoffmann για τα προβλήματα του σύγχρονου μουσουλμανικού κόσμου και τον μαινόμενο ισλαμικό φονταμενταλισμό. Η άποψή του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς έχει ζήσει και έχει διδάξει πολλά χρόνια σε πανεπιστήμια σε μουσουλμανικές χώρες. Το πρώτο άρθρο βρίσκεται εδώ, το δεύτερο εδώ και το τρίτο εδώ.

 

Charlie and Ahmed
10.01.2015 © Joseph Hoffmann

 

Ένας φίλος έγραψε στην τελευταία μου ανάρτηση για το ριζοσπαστικό Ισλάμ πως οι Μουσουλμάνοι φίλοι και γείτονές του στην Οξφόρδη δεν έχουν καμία σχέση με ό,τι βλέπει στην τηλεόραση. Είναι φιλήσυχοι, νομοταγείς και καλοί πολίτες του Βασιλείου.

Φυσικά και αυτό αληθεύει. Η Κυρία Σαλήμ είναι μια υπέροχη γυναίκα και ο γιος της ο Αχμέτ, ένα παιδί με λαμπερά μάτια, έχει το μέλλον μπροστά του και θα ξεκινήσει το γυμνάσιο του χρόνου. Τι θα μπορούσε να είναι πιο προφανές από το ότι το να την βάλουμε στην ίδια κατηγορία με πιο τοξικά παραδείγματα της πίστης της είναι πολύ κακόπιστο.

Μας βομβαρδίζουν αυτές τις μέρες πως πρέπει να θυμόμαστε ότι ο εχθρός δεν είναι το Ισλάμ, αλλά η τρομοκρατία με την ευρύτερη έννοια. Σωστό είναι αυτό, αλλά λιγότερο από ότι λέγεται, και περιμένω πως θα τα ακούσω που το είπα αυτό… ξανά.

Μετά την 11η Σεπτεμβρίου (ενώ τα μέλη της οικογένειας Μπιν Λάντεν το έσκαγαν από την Καλιφόρνια πίσω στη Σαουδική Αραβία) αρκετοί έλεγαν πως ο πόλεμος ενάντια στον “τρόμο” ή την “τρομοκρατία” στερείται νοήματος. Ο George Soros αποκάλεσε τη φράση “ψευδή μεταφορά”. Ο γλωσσολόγος George Lakoff είπε πως δεν μπορεί να υπάρχει πόλεμος ενάντια στον τρόμο μιας και είναι αφηρημένη έννοια. “Ο τρόμος δεν μπορεί να καταστραφεί με όπλα, ούτε να υπογράψει συνθήκη ειρήνης. Ένας πόλεμος ενάντια στον τρόμο δεν έχει τέλος.”

Ωστόσο φαινόταν προτιμότερο να πολεμήσουμε ενάντια σε κάτι που δεν μπορούσαμε να κερδίσουμε παρά να τσινίσουμε τα σκυλιά του πολέμου και να ταράξουμε 1,6 δισεκατομμύρια Μουσουλμάνους, μερικοί εκ των οποίων το ρίξανε στο χορό την 11η Σεπτεμβρίου, με την πιθανότητα να ξεκινήσει και επίσημα η μάχη των πολιτισμών.

Δυστυχώς ο πόλεμος ενάντια στον “τρόμο” ή το “ριζοσπαστικό Ισλάμ” (αυτό που οι φονταμενταλιστές απλά αποκαλούν “αληθινή πίστη” الإسلام الحقيقي) ή την Αλ Κάιντα και τους “συνεργάτες” της και τους εκπαιδευόμενους αποκεφαλίστες της παγκοσμίως, είναι αδιανόητος χωρίς το Ισλάμ. Αυτό είναι το ζήτημα.

Και αυτό είναι το πρόβλημα. Η βία που βλέπουμε στη Μέση Ανατολή, το Πακιστάν, τη Βόρειο Αφρική, τη Μαλαισία και την Ινδονησία δεν είναι ούτε ασώματη, ούτε αόριστη. Χωρίς το φιλολογικό, εκπαιδευτικό και κοινωνικό πλαίσιο του Ισλάμ σε αυτά τα μέρη του κόσμη -πλέον εισαχθέντα και στην Ευρώπη- η τρέχουσα κατάσταση είναι αδιανόητη.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Political Correctness:
Spellbinding the Masses

24.09.2011 © Benjamin Cain

Στον Επιστημονισμό, έγραψα πως η σύγχρονη επιστημοκεντρική κοσμοθεώρηση είναι θρησκευτική αντί για αυστηρά κοσμική. Αυτή η θρησκεία, την οποία αποκαλώ επιστημονισμό, δεν είναι απλά ακαδημαϊκός θετικισμός ή συμπεριφορισμός, αλλά η δημοφιλής λατρεία της τεχνοεπιστημονικής δύναμης και των θείων δημιουργικών δυνάμεων που αποκαλύπτονται ή εκθειάζονται από τη δύναμη αυτή, όπως η φυσική επιλογή στην ελάχιστα ρυθμιζόμενη (σχεδόν απολίτιστη) αγορά. Η Μητέρα Φύση, ανελέητη, βασιλεύει τόσο στις καπιταλιστικές οάσεις, όσο και στις παραδείσιες ζούγκλες, και παρεμβαίνει στα ανθρώπινα τεκταινόμενα διαχωρίζοντας τους νικητές από τους χαμένους σε μια σκληρή και διόλου χριστιανική μάχη για κέρδος. Ο θεός της ελεύθερης αγοράς, που πρέπει να είναι η ίδια η κοσμική δημιουργικότητα που δημιουργεί ηλιακά συστήματα και γαλαξίες, είναι πανταχού παρών στις σύγχρονες οικονομίες, ένα με τις ορέξεις που μας οδηγούν στον κοντόφθαλμο, αυτοκαταστροφικό ανταγωνισμό και πιθανώς στην εξαφάνισή μας και την αντικατάστασή μας με κάποιο άλλο εκλεκτό είδος. Ζήτω η Συμπαντική Δημιουργικότητα! Και μέχρι εκείνο το περίλαμπρο μέλλον, όταν πιθανότατα θα θυσιάσουμε τους εαυτούς μας στο βωμό της άνοης εξέλιξης, ένα μάτσο πολιτικοί, κροίσοι, επιχειρηματίες και άλλοι άρχοντες του εμπορίου θα εξουσιάζουν ως ημίθεοι, προφήτες και υπέρμαχοι αυτή της εξιδανικευμένης ψυχοπαθούς, της δημιουργικής δύναμης της φυσικής επιλογής. Αυτοί οι άρχοντες υψώνονται από την ελεύθεροι αγορά και επιλέγονται από τη Μητέρα Φύση να εξουσιάζουν την κοινωνική τάξη, την ιεραρχία της κυριαρχίας, την τροφική αλυσίδα. Χάρη στην πονηριά τους οι σύγχρονες, πλούσιες κοινωνίες προστατεύουν αυτήν την ιεραρχία με προπετάσματα δημοκρατίας και δωράκια τεχνολογικής ικανοποίησης.

Πώς μπορεί ο επιστημονισμός να είναι θρησκευτικός, όταν δεν έχει κάποια αγία γραφή που προκαλεί δέος όταν αναγιγνώσκεται, ως ο αποκεκαλυμμένος Λόγος του Μεγαλοδύναμου; Πού βρίσκεται αυτό το ιερό βιβλίο θεϊκής σοφίας του κοσμικιστή, αν οι λεγόμενοι κοσμικιστές είναι στην πραγματικότητα θρήσκοι; Η απάντησή μου: οι στίχοι της επιστημονιστικής γραφής επαναλαμβάνονται διαρκώς από τις κορυφές των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών· είναι τα πολιτικά ορθά συνθήματα, η χαλκευμένη και δοκιμασμένη ρητορεία και οι λέξεις-κλειδιά για τα παβλοφικά εκπαιδευμένα ανθρώπινα πρόβατα. Αν η γραφές αυτές μαζεύονταν σε ένα βιβλίο, ίσως ο τίτλος του να ήταν “Πολιτική Ορθότητα: Ιεροί στίχοι για τη γήτευση των καταναλωτών”. Αντίθετα ο επιστημονισμός χρησιμοποιεί τη σύγχρονη τεχνολογία για να περάσει τα μηνύματά του μέσω των λαϊκών μέσων διασκέδασης, έτσι ώστε να τα ακούς ακόμη κι εκεί που δεν τα περιμένεις. Μην ξεχνάτε πως ο επιστημονισμός είναι μια παράδοξη πίστη, μια θρησκεία που παριστάνει πως αντιτίθεται σε όλες τις θρησκευτικές ανοησίες. Όπως μια ολιγαρχία μπορεί να κρυφτεί παριστάνοντας πως είναι δημοκρατία, η παγανιστική λατρεία της φύσης μπορεί να μασκαρευτεί ως επιστημονικός ρασιοναλισμός και ως μεταθρησκευτικός ουμανισμός. Για να φανεί η θρησκευτική πτυχή της λεγόμενης κοσμικής κοινωνίας, αρκεί να κάνει κανείς ένα βήμα πίσω και να αναρωτηθεί αν υπάρχει κάποιος λόγος να πιστεύει πως ο έμφυτος φυλετισμός μας και η δημιουργική μας ανάγκη για εικασίες, που είναι οι πρωτεύουσες αιτίες της θρησκείας, σβήστηκαν από τις σύγχρονες δυνάμεις της προόδου. Σίγουρα, στο όνομα αυτής της προόδου οι παλιοί θεοί του δεισιδαιμονικού μονοθεϊσμού αποκαθηλώθηκαν και οι διαχρονικές θρησκευτικές φιλοσοφίες των μυστών αγνοήθηκαν ή διακωμωδήθηκαν, αλλά δεδομένου πως οι θρησκείες βρίσκονταν ανέκαθεν όπου υπήρχαν άνθρωποι, μιας και τα αίτιά τους βρίσκονται μέσα μας, θα έπρεπε να το περιμένουμε πως οι σύγχρονοι φυσιοκράτες θα θεοποιούσαν ό,τι απέμεινε για να αντικαταστήσουν τα ξεπερασμένα αντικείμενα λατρείας.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Πολλά νέα μαζεμένα μας έρχονται αυτές τις ημέρες από τις ΗΠΑ· νέα που δείχνουν πως ίσως ο πολιτισμικός πόλεμος μεταξύ προοδευτικών κοσμικιστών και φονταμενταλιστών αρχίζει να κρίνεται υπέρ των πρώτων. Επιγραμματικά:

  • Ο Ομπάμα επανεκλέγη στην Προεδρεία και με σαρωτική πλειοψηφία στο Κολέγιο των Εκλεκτόρων (303 προς 206 του Ρόμνεϋ). Η πλειοψηφία σε απλή αναλογική ήταν μικρότερη (50,4% προς 48%). Επίσης οι Δημοκρατικοί κέρδισαν δύο επιπλέον έδρες στη Γερουσία (55 προς 45), αλλά υστερούν στους Αντιπροσώπους (200 προς 235 για την ώρα) αν και βελτίωσαν την εκπροσώπηση ελαφρά.
  • Τα βλακώδη σχόλια πολλών Ρεπουμπλικανών έστρεψαν τις γυναίκες έντονα προς τον Ομπάμα (55% προς 44%).
  • Υποψήφιοι που προβλήθηκαν έντονα για τα βλακώδη σχόλιά τους κατά των γυναικών, όπως ο Todd Akin (γνήσιος βιασμός), ο Richard Mourdock (ο βιασμός είναι θέλημα Θεού) και ο Joe Walsh (η έκτρωση δεν είναι ποτέ απαραίτητη για να σωθεί μια γυναίκα) έχασαν.
  • Η Tammy Baldwin από το Ουισκόνσιν εξελέγη ως η πρώτη ανοιχτά ομοφυλόφιλη Γερουσιαστής (ως επιπλέον ένδειξη -κατ’εμέ- πως η γυναικεία ομοφυλοφιλία είναι πολύ λιγότερο ταμπού)
  • Η ινδική κάνναβη νομιμοποιήθηκε σε Κολοράντο και Ουάσινγκτον, ενώ η χρήση της για ιατρικούς λόγους νομιμοποιήθηκε στη Μασαχουσέτη.
  • Στη Φλόριδα μια πολιτειακή συνταγματική μεταρρύθμιση με σκοπό να μπορούν να χρηματοδοτούνται θρησκευτικά ιδρύματα από την πολιτεία καταρρίφθηκε σε δημοψήφισμα.
  • Πρόοδος σε επίπεδο ανθρωπίνων δικαιωμάτων: Ο γάμος ομοφυλοφίλων κερδίζει έδαφος. Στη Μινεσότα καταρρίφθηκε προσπάθεια απαγόρευσης σε επίπεδο πολιτειακού συντάγματος. Σε Μέιν, Μέριλαντ και Ουάσινγκτον εγκρίθηκε (για πρώτη φορά) από τη λαϊκή βάση σε δημοψηφίσματα.

Read Full Post »

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για το παρασκήνιο
που προέκυψε από την ανακοίνωση της Αθεΐας+ σ’αυτό το άρθρο.

Η Jennifer McCreight είναι απόφοιτος του πανεπιστημίου Purdue της Ιντιάνα με πτυχίο στη Γενετική και την Εξέλιξη με ολίγη από Ψυχολογία για ποικιλία. Επίσης η Jennifer McCreight είναι ενεργή στο αμερικανικό αθεϊστικό κίνημα εδώ και αρκετά χρόνια με πλούσια ακτιβιστική δράση. Αλλά μετά από τόσα χρόνια, η Jennifer McCreight βαρέθηκε. Βαρέθηκε αρκετά πράγματα:

  • Βαρέθηκε να την κοιτούν με μισό μάτι (στην καλύτερη περίπτωση) όταν αναφέρεται στο φεμινισμό και σαν τρελαμένη φανατικιά (στη χειρότερη).
  • Βαρέθηκε μια συμβολική δράση να μετατρέπεται σε καταιγισμό σεξιστικών σχολίων.
  • Βαρέθηκε να σχολιάζουν την εμφάνισή της και το σώμα της αντί για τις ιδέες της.
  • Βαρέθηκε να μιλάει για τον σεξισμό και το ρατσισμό και να βλέπει τον κόσμο στο αθεϊστικό κίνημα να κλείνει τα αυτιά του.
  • Βαρέθηκε να μη νιώθει ασφαλής ως γυναίκα σε αθεϊστικούς κύκλους.
  • Βαρέθηκε να βλέπει επιφανή άτομα στο αθεϊστικό κίνημα να παριστάνουν ότι δεν υφίσταται πρόβλημα.

Συνέχεια »

Read Full Post »

Older Posts »