Feeds:
Άρθρα
Σχόλια

Χαίρεται! Όπως θα καταλάβατε από τον τίτλο, είναι ώρα για νέο άρθρο με νέα από τον εμφύλιο πόλεμο που μαίνεται εδώ και 2-3 χρόνια στην άλλη μεριά του Ατλαντικού και έχει απλωθεί σε όλη την αγγλόφωνη διαδικτυακή αθεϊστική κοινότητα. Κάθομαι εδώ και αρκετή ώρα και προσπαθώ να σκεφτώ έναν καλό τίτλο για το άρθρο. Μερικές από τις ιδέες που είχα συμπεριλαμβάνουν:

  • Το αμερικανικό αθεϊστικό σχίσμα ολοκληρώνεται
  • Η αγγλόφωνη αθεϊστική κοινότητα τρώει τις σάρκες της
  • Ολοκληρώνεται στο σχίσμα στην αγγλόφωνη αθεϊστική κοινότητα
  • Η πολιτική ορθότητα σχίζει στη μέση την αγγλόφωνη αθεΐα
  • Ο ακτιβισμός του πληκτρολογίου σχίζει στη μέση την αγγλόφωνη αθεΐα

Τελικά κατέληξα σε αυτό που διαβάσατε ήδη: Οριστικοποιείται το σχίσμα στην αγγλόφωνη αθεϊστική κοινότητα. Υπό μία έννοια, ήταν αναμενόμενο. Τον Ιούνιο του 2011, με το ElevatorGate, εμφανίστηκαν τα πρώτα σοβαρά στοιχεία που έδειχναν για το πού όδευε το πράγμα. Ακολούθησαν οι σοβαρές ιδεολογικές διαμάχες με την ίδρυση της “Αθεΐας+” (βλ. το άρθρο Αθεΐα+ (⅝ x) 28 ημέρες μετά, όπου περιγράφω τις διαμάχες των πρώτων ημερών). Η Αθεΐα+ εν τέλει τελμάτωσε μέσα σε λιγότερο από ένα έτος (βλ. “Αθεΐα+”, όπως λέμε “Brights” + δράμα) και κατέστη πρακτικά αδιάφορη, αλλά λειτούργησε ως καταλύτης για τις ευρύτερες διαφωνίες στο αγγλόφωνο αθεϊστικό κίνημα. Και φυσικά η ιστορία δεν τελειώνει εκεί.

Συνέχεια »

Crowd-Sourcing: The Family Tree of Christianity (redux)

4 years ago (has it been that long already?) I created a poster with the Family Tree of Christianity. Since then I’ve noticed several errors that demanded the poster be redesigned and I also had some new ideas; so I decided to start over.

I’ve been working on this for several months now, on and off, whenever I can find the time. This a first draft, necessarily broken down in pieces because of the size for public scrutiny. Pick whichever piece you want (click to enlarge) and let me know of errors and suggestions. These files are large enough to be read on screen, but the final product will be a poster about 100 x 150 cm approximately, which I plant to release free of charge for anyone who cares to download and/or print it.

I’ve already gone through a first review phase with the greek atheist community, but the feedback was minimal, so I decided to turn to the greater, world-wide atheist community. Any assistance will be greatly appreciated.

Read On »

MusiCorner: Βροχή παγωμένη στην Κόλαση

Υπάρχουν στιγμές που, ενώ όλοι ξέρουμε ότι θα έρθουν, παριστάνουμε πως συμβαίνουν μόνο στους άλλους και δε θα συμβούν ποτέ σε εμάς. Και τα αγαπημένα μας άτομα από υλικά όντα μετατρέπονται σε γλυκόπικρες αναμνήσεις.

Συνέχεια »

Are the Synoptic Gospels
copy exercises?
Jesus and Anacreon

13.01.2010 © R. Joseph Hoffmann

Το ατέρμονο ζήτημα στις Νεοδιαθηκικές Σπουδές είναι, πρώτον, πώς καταγράφηκαν τα ευαγγέλια (και πότε και πού) και τί “σχέση” έχουν μεταξύ τους. Οι πολύπαθοι πιστοί εδώ και αιώνες –από τον 16ο αι. που μεταφράστηκε για πρώτη φορά η Βίβλος στην καθομιλουμένη– ενθαρρύνονται να πιστεύουν πως η κανονική σειρά, Ματθαίος, Μάρκος, Λουκάς, Ιωάννης, είναι και η χρονολογική σειρά.

Η πεποίθηση αυτή στηρίζεται κάπως αδύναμα σε πρώιμες αναφορές στον Παπία, του οποίου η φήμη ήδη είχε διαβρωθεί από εκείνον που κατέγραψε τα λόγια του, το συγγραφέα του 4ου αι. Ευσέβιο και το αιρεσιομάχο επίσκοπό Ειρηναίο –που ήταν και ο πραγματικός πατέρας των ονομάτων των ευαγγελίων.

Οι φοιτητές θεολογίας σε Ευρώπη και Β. Αμερική μαθαίνουν για πάνω από έναν αιώνα πως το ζήτημα “ποιος έγραψε πρώτος τι” προσφέρει ανεξάντλητο ενθουσιασμό. Η μέση άποψη στα πιο διάσημα και υπερδραστήρια ερευνητικά ιδρύματα σε Β. Αμερική και Ευρώπη είναι πως η ορθοδοξία και η κανονικότητα είναι στην καλύτερη περίπτωση προσωρινοί τρόποι θέασης των ευαγγελίων και, στη χειρότερη περίπτωση, παραπλανητικές όσον αφορά την επίλυση του αινίγματος των χριστιανικών απαρχών.

Πολλοί από τους νέους φοιτητές έρχονται σε επαφή με θεωρίες απαρχών τόσο φανταχτερές και τόσο περίπλοκες που θα μπορούσαν να είναι και άλγεβρα. Άλλες είναι τόσο απατηλά βέβαιες για τον εαυτό τους και τόσο κατά γράμμα πιστές στην αρχαία παράδοση που δεν μπορεί να είναι σωστές:

Συνέχεια »

MusiCorner: Μία είναι η ουσία

Ένα κλασικό τραγούδι της Χάρις Αλεξίου, σε στίχους του Λευτέρη Χαψιάδη και σε μουσική του Χρήστου Νικολόπουλου. Το τραγούδι είναι τόσο κλασικό πλέον που φαντάζει παράδοξο το ότι δεν είναι παλιό ρεμπέτικο και είναι γραμμένο μόλις το 1984. Εξίσου παράδοξο είναι το πόσο πετυχημένο έγινε με τόσο “βλάσφημους” στίχους.

Συνέχεια »

[Φλπ] Επίλογος

 

 


Τώρα που ολοκλήρωσα την παρουσίαση του τομιδίου, νομίζω πως μπορώ να ανακεφαλαιώσω.

Έχω τέσσερις βασικές ενστάσεις στην κεντρική ιδέα του δοκιμίου:

α) Η χρήση της “προτύπωσης” (όπως ανέφερα και στην εισαγωγή) είναι υπερβολικά παρακινδυνευμένη. Η χρήση της είναι πονηρή όταν χρησιμοποιείται εντός του ίδιου θεολογικού συστήματος που την εφηύρε· πόσο μάλλον όταν προσπαθεί κάποιος να την εφαρμόσει έξω από αυτό. Η αδυναμία της φαίνεται στα χωρία των οποίων την ερμηνεία έκρινα παρακινδυνευμένη. Επίσης πάσχει και από το ότι είναι επιχείρημα εσωτερικής κατανάλωσης: Αν δεν την ασπάζεσαι ως έγκυρη θεολογική έννοια, δεν πρόκειται να σε πείσει.

β) Η έννοια της “προφητείας” είναι πάντα προβληματική, ειδικά όταν πας να εμπλέξεις θρησκεύματα τα οποία βρίσκονταν αρκετά κοντά γεωγραφικά. Έτσι, για παράδειγμα, είναι προβληματικό να ισχυριστείς πως ο Ζωροαστρισμός περιέχει προφητείες για το Χριστιανισμό, όταν είναι γνωστό πως ο Ιουδαϊσμός αλληλεπίδρασε με τα μεσοποταμιακά θρησκεύματα πολύ πριν την εμφάνιση του Χριστιανισμού. Αντίστροφα, όταν το θρήσκευμα (ή η πηγή) είναι νεότερο ή συνυπήρξε με το Χριστιανισμό και τον Ιουδαϊσμό, είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί ότι δεν υπήρξε μεταφορά στοιχείων από τους πρώτους στο δεύτερο. Δεν νομίζω πως είναι παράξενο πως οι λιγότεροι παραλληλισμοί με το Χριστιανισμό υπάρχουν στα κινεζικά θρησκεύματα, ενώ αυξάνονται στη λεκάνη της Μεσογείου.

Συνέχεια »

[Φλπ] 7. Κέλτες


Και φτάνουμε στην τελευταία ενότητα του Φιλιππίδη για τους Κέλτες. Για αυτούς δεν έχει να μας πει και πάρα πολλά πέρα από ένα λιτό…

Και σ’ αυτούς η γέννηση Θεού προσδοκόταν απ’ την παρθένα θεά Ίσιδα, την οποία αυτοί λάτρευαν στα άδυτα των θυσιαστηρίων τους κατά την εποχή της συγκρητιστικής ανάμιξης των θεών.

Ούτε καν παραπομπή δεν έχουν διατηρήσει οι επιμελητές για αυτή την τρομερή δήλωση, οπότε θα πρέπει να στραφούμε αλλού για να την ελέγξουμε.

Δυστυχώς ελάχιστα στοιχεία υπάρχουν πέρα από νεοπαγανιστικές πηγές, οι οποίες δεν μπορούν να θεωρηθούν και οι πλέον αξιόπιστες. Είναι γεγονός ότι η λατρεία της Ίσιδας είχε φτάσει μέχρι τις βρετανικές νήσους την περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά κατά πόσον η Ίσιδα θεωρούνταν ότι θα γεννήσει μελλοντικά το Θεό δεν μπορώ να το ελέγξω.

Οι Κέλτες νεοπαγανιστές φαίνεται να προσπαθούν να συνδέσουν την Ίσιδα με την κέλτικη θεότητα Μόριγκαν, θεά του πολέμου, της διχόνοιας και της κυριότητας (αλλά και της νύχτας, της προφητείας και του πνευματισμού, στους New Age κύκλους).


πηγή: EPONA.net
(κλικ για μεγέθυνση)

Επίσης ενδέχεται σε χαμένη τοιχογραφία της Πομπηίας να απεικονίζεται η Ίσιδα μαζί με την Επόνα, θεότητα της γονιμότητας και των ζώων. Η σχέση της Ίσιδας ως θεότητας της νεκρανάστασης με την Επόνα, ως θεότητα της φύσης, δεν φαντάζει ιδιαίτερα παράδοξη.

Ελλείψει πηγής και αδυναμίας επιβεβαίωσης, θα πρέπει να κατατάξω αυτό τον ισχυρισμό στους εντελώς αστήρικτους.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 72 other followers