Feeds:
Άρθρα
Σχόλια

[Ydw] Πολιτική και χάλια τέχνη

Politics and Awful Art

20.12.2007 © Eliezer Yudkowsky
Άρθρο της σειράς: «Η πολιτική σκοτώνει το μυαλό»
« Προηγούμενο | Επόμενο »

Μία από τις χειρότερες αναμνήσεις μου είναι μια πανηγυρική ομιλία του Προέρδου επί τη εκλογή του, κατά την οποία ένας νομπελίστας, με μια φορερά σοβαρή φωνή, απήγγειλε μια πολιτικά ορθή διατριβή για το πόσο δεκτικό έθνος είμαστε όλοι μας -«οι Αφροαμερικανοί, οι Αιθίοπες, οι Ετρούσκοι» ή κάτι τέτοιο τελωσπάντων. Το «ποίημα», ο Θεός να το κάνει, ήταν απαίσιο. Για τα αυτιά μου τουλάχιστον δεν είχε ούτε ένα θετικό σημείο για δείγμα.

Μια στο τόσο κάποιος άθεος έχει τη φαεινή ιδέα πως οι άθεοι θα πρέπει να έχουν ύμνους, όπως και οι θρήσκοι, και παίρνουν ένα θρησκευτικό τραγούδι και παράγουν μια αθεϊστική βερζιόν. Και σχεδόν πάντα αυτός ο «αθεϊστικός ύμνος» είναι χάλια. Αλλά ο συγγραφέας δεν μπορεί να δει πόσο χάλια είναι είναι οι στίχοι ως στίχοι. Είναι πολύ απασχολημένοι να αυτο-συγχαίρονται επειδή είπαν «η θρησκεία είναι μπούρδα, αμήν». Είναι τόσο ευχάριστο το ότι κατάφεραν πλήγμα κατά του Μισητού Εχθρού που παραβλέπουν την απουσία οποιασδήποτε άλλης αρετής. Οι αντίστοιχοι στίχοι για κάτι μη πολιτικοποιημένο, όπως η βρύση η βουνίσια, θα έμοιαζε με τα ποιήματα από ημερολογίο που κολλάνε οι μαμάδες με μαγνητάκια στα ψυγεία τους.

Συνέχεια »

Ημέρα Βλασφημίας σήμερα και είπα να αναρτήσω μια ενδιαφέρουσα κριτική του Joseph Hoffmann για την αντιμετώπιση της έννοιας της βλασφημίας από το αμερικανικό αθεϊστικό κίνημα και το «Center for Inquiry». Προφανώς πολλά από τα γραφόμενα δεν μπορούν να μεταφερθούν αναλογικά στην ελληνική αθεΐα, αλλά σημεία επαφής υπάρχουν.

The Moral Apathy of Atheism:
Leaving it to the Snake

05.11.2013 © Joseph Hoffmann

Μία από τις πιο θλιβερές ειδήσεις των τελευταίων 5 ετών ήταν η απόφαση του Paul Kurtz, κάτω από τεράστια πίεση, να εγκαταλείψει τον οργανισμό που ίδρυσε στις αρχές του ’80, το Κέντρο Αναζήτησης [Center for Inquiry, CFI] και τις δύο οργανώσεις-τμήματά του, το Συμβούλιο Κοσμικού Ουμανισμού [Council for Secular Humanism] και την Επιτροπή Σκεπτικιστικής Αναζήτησης [Committee for Skeptical Inquiry]

Ίσως υπάρχει επαρκής απόσταση για μια καλύτερη οπτική γωνία στα γεγονότα, κάτι το οποίο κάνω γενικότερα από το 2009 που ξεκίνησα το ιστολόγιο «The New Oxonian». Για όσους δεν γνωρίζουν τον Paul Kurtz, ήταν ο μπροστάρης και κορυφαίος θεωρητικός του κοσμικού ουμανιστικού κινήματος στις ΗΠΑ. Πέθανε τον Οκτώβριο του 2012.

Ο λόγος για τον οποίο ο Kurtz έφυγε από το CFI —η παροιμιώδης σταγόνα που ξεχύλισε το ποτήρι— ήταν ένα τέχνασμα που προώθησε ο οργανισμός για τη στήριξη της «ελεύθερης έκφρασης»: τον the Διαγωνισμό Βλασφημίας και το μετέπειτα γεγονός, το διαγωνισμό της «Ημέρας Δικαιώματος στη Βλασφημία», στα πλαίσια ενός ευρύτερου πλαισίου, την Εκστρατεία Ελεύθερης Έκφρασης.

Συνέχεια »

Χαίρεται! Όπως θα καταλάβατε από τον τίτλο, είναι ώρα για νέο άρθρο με νέα από τον εμφύλιο πόλεμο που μαίνεται εδώ και 2-3 χρόνια στην άλλη μεριά του Ατλαντικού και έχει απλωθεί σε όλη την αγγλόφωνη διαδικτυακή αθεϊστική κοινότητα. Κάθομαι εδώ και αρκετή ώρα και προσπαθώ να σκεφτώ έναν καλό τίτλο για το άρθρο. Μερικές από τις ιδέες που είχα συμπεριλαμβάνουν:

  • Το αμερικανικό αθεϊστικό σχίσμα ολοκληρώνεται
  • Η αγγλόφωνη αθεϊστική κοινότητα τρώει τις σάρκες της
  • Ολοκληρώνεται στο σχίσμα στην αγγλόφωνη αθεϊστική κοινότητα
  • Η πολιτική ορθότητα σχίζει στη μέση την αγγλόφωνη αθεΐα
  • Ο ακτιβισμός του πληκτρολογίου σχίζει στη μέση την αγγλόφωνη αθεΐα

Τελικά κατέληξα σε αυτό που διαβάσατε ήδη: Οριστικοποιείται το σχίσμα στην αγγλόφωνη αθεϊστική κοινότητα. Υπό μία έννοια, ήταν αναμενόμενο. Τον Ιούνιο του 2011, με το ElevatorGate, εμφανίστηκαν τα πρώτα σοβαρά στοιχεία που έδειχναν για το πού όδευε το πράγμα. Ακολούθησαν οι σοβαρές ιδεολογικές διαμάχες με την ίδρυση της «Αθεΐας+» (βλ. το άρθρο Αθεΐα+ (⅝ x) 28 ημέρες μετά, όπου περιγράφω τις διαμάχες των πρώτων ημερών). Η Αθεΐα+ εν τέλει τελμάτωσε μέσα σε λιγότερο από ένα έτος (βλ. “Αθεΐα+”, όπως λέμε “Brights” + δράμα) και κατέστη πρακτικά αδιάφορη, αλλά λειτούργησε ως καταλύτης για τις ευρύτερες διαφωνίες στο αγγλόφωνο αθεϊστικό κίνημα. Και φυσικά η ιστορία δεν τελειώνει εκεί.

Συνέχεια »

Crowd-Sourcing: The Family Tree of Christianity (redux)

4 years ago (has it been that long already?) I created a poster with the Family Tree of Christianity. Since then I’ve noticed several errors that demanded the poster be redesigned and I also had some new ideas; so I decided to start over.

I’ve been working on this for several months now, on and off, whenever I can find the time. This a first draft, necessarily broken down in pieces because of the size for public scrutiny. Pick whichever piece you want (click to enlarge) and let me know of errors and suggestions. These files are large enough to be read on screen, but the final product will be a poster about 100 x 150 cm approximately, which I plant to release free of charge for anyone who cares to download and/or print it.

I’ve already gone through a first review phase with the greek atheist community, but the feedback was minimal, so I decided to turn to the greater, world-wide atheist community. Any assistance will be greatly appreciated.

Read On »

MusiCorner: Βροχή παγωμένη στην Κόλαση

Υπάρχουν στιγμές που, ενώ όλοι ξέρουμε ότι θα έρθουν, παριστάνουμε πως συμβαίνουν μόνο στους άλλους και δε θα συμβούν ποτέ σε εμάς. Και τα αγαπημένα μας άτομα από υλικά όντα μετατρέπονται σε γλυκόπικρες αναμνήσεις.

Συνέχεια »

Are the Synoptic Gospels
copy exercises?
Jesus and Anacreon

13.01.2010 © R. Joseph Hoffmann

Το ατέρμονο ζήτημα στις Νεοδιαθηκικές Σπουδές είναι, πρώτον, πώς καταγράφηκαν τα ευαγγέλια (και πότε και πού) και τί “σχέση” έχουν μεταξύ τους. Οι πολύπαθοι πιστοί εδώ και αιώνες –από τον 16ο αι. που μεταφράστηκε για πρώτη φορά η Βίβλος στην καθομιλουμένη– ενθαρρύνονται να πιστεύουν πως η κανονική σειρά, Ματθαίος, Μάρκος, Λουκάς, Ιωάννης, είναι και η χρονολογική σειρά.

Η πεποίθηση αυτή στηρίζεται κάπως αδύναμα σε πρώιμες αναφορές στον Παπία, του οποίου η φήμη ήδη είχε διαβρωθεί από εκείνον που κατέγραψε τα λόγια του, το συγγραφέα του 4ου αι. Ευσέβιο και το αιρεσιομάχο επίσκοπό Ειρηναίο –που ήταν και ο πραγματικός πατέρας των ονομάτων των ευαγγελίων.

Οι φοιτητές θεολογίας σε Ευρώπη και Β. Αμερική μαθαίνουν για πάνω από έναν αιώνα πως το ζήτημα “ποιος έγραψε πρώτος τι” προσφέρει ανεξάντλητο ενθουσιασμό. Η μέση άποψη στα πιο διάσημα και υπερδραστήρια ερευνητικά ιδρύματα σε Β. Αμερική και Ευρώπη είναι πως η ορθοδοξία και η κανονικότητα είναι στην καλύτερη περίπτωση προσωρινοί τρόποι θέασης των ευαγγελίων και, στη χειρότερη περίπτωση, παραπλανητικές όσον αφορά την επίλυση του αινίγματος των χριστιανικών απαρχών.

Πολλοί από τους νέους φοιτητές έρχονται σε επαφή με θεωρίες απαρχών τόσο φανταχτερές και τόσο περίπλοκες που θα μπορούσαν να είναι και άλγεβρα. Άλλες είναι τόσο απατηλά βέβαιες για τον εαυτό τους και τόσο κατά γράμμα πιστές στην αρχαία παράδοση που δεν μπορεί να είναι σωστές:

Συνέχεια »

MusiCorner: Μία είναι η ουσία

Ένα κλασικό τραγούδι της Χάρις Αλεξίου, σε στίχους του Λευτέρη Χαψιάδη και σε μουσική του Χρήστου Νικολόπουλου. Το τραγούδι είναι τόσο κλασικό πλέον που φαντάζει παράδοξο το ότι δεν είναι παλιό ρεμπέτικο και είναι γραμμένο μόλις το 1984. Εξίσου παράδοξο είναι το πόσο πετυχημένο έγινε με τόσο «βλάσφημους» στίχους.

Συνέχεια »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 75 other followers